|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر کس به قبلهای کرد روی نیاز خود را
هندو صنم پرستد، من سرو ناز خود را
نگذاشت آستانش در جبههام سجودی
بیسجده میگذارم اکنون نماز خود را
در کنج نامرادی تا کی ز منع دشمن
در زیر سر گذارم دست دراز خود را؟
از نقش پا به رشکم گرچه همیگذارد
بر آستان جانان روی نیاز خود را
پروانهسان نگردد هردم به گرد شمعی
خواهد کلیم بیدل عاشق گداز خود را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق نیاز و عشق شاعر به معشوق است. شاعر به مقایسه بین پرستشهای مختلف میپردازد و نشان میدهد که هر کس به چیزی تعلق دارد. او از سختیهای خود میگوید و بیسجده بودنش در مقابل معشوق را بیان میکند، که نشاندهنده دردی است که تحمل میکند. شاعر به عشقی خاموش و بیسرانجام اشاره میکند و از تلاش خود برای دستیابی به محبوب و رفع نیازهای درونیاش سخن میگوید. احساس حسادت و شوق در او موج میزند و در نهایت خود را به پروانهای تشبیه میکند که دور شمع میچرخد، در حالی که آرزوی ذوب شدن در عشق را دارد.
هوش مصنوعی: هر کسی به سمتی که دلش میخواهد و نیازش را در آن میبیند، روی میآورد. حتی اگر هندوها به بتان خود توجه کنند، من تنها به معشوقم توجه دارم.
هوش مصنوعی: او اجازه نداد که در برابرش سجدهای بیسجده انجام دهم، حالا نماز خود را بدون توجه به شرایط، برپا میکنم.
هوش مصنوعی: مدت زیادی در گوشهای از ناچاری بمانم و به خاطر ممانعتهای دشمن، دستم را زیر سرم بگذارم و دراز کنم؟
هوش مصنوعی: اگرچه اثر پاهایش بر آستان محبوب میافتد، با این حال من به خاطر زیبایی او غبطه میخورم و نیازی به او را در دلم دارم.
هوش مصنوعی: شعلهور شدن عشق مانند پروانهای است که همیشه دور شمع میچرخد و با این حال، باید درد و سوختن خود را تحمل کند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سودم به خاک پایش روی نیاز خود را
فارغ شدم ز دنیا کردم نماز خود را
هرگز نمی کند شمع دیگر چراغ روشن
پروانه گر نماید سوز و گداز خود را
سرچشمهٔ بقا را با زلف او چه نسبت
[...]
با شمع خویش گفتیم سوز و گداز خود را
آخر ز پرده بیرون دادیم راز خود را
چون من کسی نداند قدر و بهای جانان
محمود میشناسد قدر ایاز خود را
آخر نیاز و عجزم بنمود رام او را
[...]
پنهان به سینه دارم پیوسته راز خود را
وز دل خبر نسازم جز دلنواز خود را
چون شمع اشک ریزم از آتش فراقش
پنهان چگونه سازم سوز و گداز خود را؟
از خویش می روم من زان رو کنم مهیا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.