به گردون نور اختر می‌فرستم
به دریا دُرّ و عنبر می‌فرستم
به فردوس برین سرو و صنوبر
بر طوبی بنوبر می‌فرستم
به بزم حور کآنجا روح ساقی است
به تحفه شاخ عبهر می‌فرستم
به خوزستان ز نادانی و شوخی
متاع قند و شکر می‌فرستم
چه می گویم خلاب پارگینی است
که سوی آب کوثر می‌فرستم
غلط گفتم ز ذره کمتر است این
که زی خورشید انور می‌فرستم
سوی یاقوت و لعل از ریش گاوی
فروغ مهره خر می‌فرستم
چو موسی طالب خضرم وگرنه
چرا قطره به اخضر می‌فرستم
از این قلب تبهره درهمی چند
به سوی درهمی چر می‌فرستم
نه بی شرمی است گر نه ذره خاک
چرا زی مشک اذفر می‌فرستم
نه خود را می‌نهم خوارانه خاری
چرا زی ورد احمر می‌فرستم
فراهم کرده‌ای را مفلسانه
بر طبع توانگر می‌فرستم
هنرمندا به تحفه پیش خدمت
سخنهای مبتر می‌فرستم
هزاران کاروان شوق هر دم
پیاپی همچو شکر می‌فرستم
اگر بادی وزد در صحبت او
دو صد آه معنبر می‌فرستم
سخن نزدت فرستادم به هر حال
قران هم زی پیمبر می‌فرستم
عروس نظم باری بکر بودی
که نزد چون تو شوهر می‌فرستم
به چونین حضرتی چونین سخنها
اگر چه نیست در خور می‌فرستم
چو نظمی نیستم شایسته تو
سخن زین روی ابتر می‌فرستم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی‌ها و نعمت‌های جهان سخن می‌گوید و فراوانی تحفه‌ها و هدایا را به مقامات و مکان‌های ارزشمند ارسال می‌کند. او به مضامین مختلفی مانند نور، دریا، باغ‌های بهشت، میوه‌های خوشمزه، و زیبایی‌های طبیعی اشاره می‌کند. همچنین، احساسات خود را نسبت به علم و هنر بیان می‌کند و از محدودیت‌های خود در بیان احساسات و ارزش‌ها برای شخص مورد نظرش می‌گوید. در نهایت، شاعر اعتراف می‌کند که او شایسته این هدایا و کلمات نیست و سخنانش به اندازه معشوق ارزشمند نیست.
هوش مصنوعی: به آسمان نور ستاره‌ای می‌فرستم و به دریا بوی خوش عطر و دارو می‌فرستم.
هوش مصنوعی: من درختان سرو و صنوبر را به بهشت و درخت طوبی می‌فرستم.
هوش مصنوعی: در دیدار با حوران، جایی که روح سرور و شادی وجود دارد، من هدیه‌ای از شاخی می‌فرستم که نشانگر زیبایی و خوشی است.
هوش مصنوعی: به خاطر بی‌خودی و شوخی، پیشنهاد می‌کنم که قند و شکر را به خوزستان بفرستم.
هوش مصنوعی: من هر چه بگویم، مانند یک جویبار کوچک است که به سمت آب زلال و گوارای کوثر روانه می‌شود.
هوش مصنوعی: من اشتباه کردم، این که من از ذره کمتر است، آن چیزی است که به سوی خورشید روشن می‌فرستم.
هوش مصنوعی: من از نور و درخشش جواهراتی مانند یاقوت و لعل، به دلیل وجود زشتی‌ها و ناپاکی‌ها ریش گاو را به یاد می‌آورم.
هوش مصنوعی: شاید من به دنبال دانش و wisdom مانند موسی هستم، وگرنه چرا باید قطره‌ای از دانش را به سمت جایی که سبز و پر از زندگی است بفرستم؟
هوش مصنوعی: از این قلب که در آن اندوه و پریشانی وجود دارد، چند درهم را به سوی درهمی دیگری می‌فرستم.
هوش مصنوعی: اگر از ذره‌ای خاک بپرسید که چرا به عطر مشک می‌افزاید، این بی‌شرمی نیست.
هوش مصنوعی: من خود را خوار و ذلیل نمی‌کنم و به همین خاطر در برابر مشکل و سختی، با قدرت و اراده مقاومت می‌کنم.
هوش مصنوعی: تو با دست خود، به طرز ساده‌ای، چیزی را آماده کرده‌ای و آن را به کسی می‌فرستی که از نظر مالی در وضعیت خوبی قرار دارد.
هوش مصنوعی: من به هنرمندان هدیه‌هایی از کلام زیبا و مفهومی ارسال می‌کنم که می‌تواند به عنوان تحفه‌ای از طرف پیش خدمت باشد.
هوش مصنوعی: هر لحظه هزاران کاروان از شوق و اشتیاق در دلم در حال حرکتند و من این حس خوشایند را مانند شکر به دیگران می‌فرستم.
هوش مصنوعی: اگر بادی در کنار او بوزد، من چه بسیار sigh و ناله‌های پرمعنا به او ارسال می‌کنم.
هوش مصنوعی: من پیامی برای تو فرستادم و در هر صورت، قرآن را نیز به پیامبر می‌فرستم.
هوش مصنوعی: عروس زیبای نظم همچون دختری باکره است که من او را به تو که شایسته‌ای، می‌سپارم.
هوش مصنوعی: با اینکه چنین سخنانی در شأن مقام و جایگاه او نیست، اما من این مطالب را با کمال احترام ارائه می‌کنم.
هوش مصنوعی: من به دلیل اینکه توانایی و ظرافتی در نظم و بیان مناسب ندارم، سخنی که برایت می‌فرستم ناقص و ناقص‌الخلقه خواهد بود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.