|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آفتابا بار دیگر خانه را پرنور کن
دوستان را شاد گردان دشمنان را کور کن
از پس کوهی برآ و سنگ‌ها را لعل ساز
بار دیگر غوره‌ها را پخته و انگور کن
آفتابا بار دیگر باغ را سرسبز کن
دشت را و کشت را پرحله و پرحور کن
ای طبیب عاشقان و ای چراغ آسمان
عاشقان را دستگیر و چاره رنجور کن
این چنین روی چو مه در زیر ابر انصاف نیست
ساعتی این ابر را از پیش آن مه دور کن
گر جهان پرنور خواهی دست از رو بازگیر
ور جهان تاریک خواهی روی را مستور کن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر از آفتاب به عنوان نماد روشنی و شادی می‌خواهد که بار دیگر خانه و باغ را پرنور و سرسبز سازد و با این کار، دوستان را شاد و دشمنان را ناامید کند. او از آفتاب می‌خواهد تا سنگ‌های بی‌ارزش را به لعل تبدیل کند و مشکلات عاشقان را برطرف سازد. شاعر همچنین به ناامنی و تاریکی زندگی اشاره می‌کند و از آفتاب می‌طلبد که ابرها را از روی ماه برطرف کند تا نور و روشنی دوباره به جهانیان بتابد. در نهایت، او به دوگانگی نور و تاریکی اشاره دارد و از آفتاب می‌خواهد تا با تصمیماتش، جهانی پر نور یا پر از تاریکی بسازد.
هوش مصنوعی: ای آفتاب، دوباره خانه را با نور خود پر کن و دوستان را خوشحال کن و دشمنان را ناتوان و نابینا ساز.
هوش مصنوعی: از پشت کوه‌ها بیرون بیا و سنگ‌ها را به جواهر (لعل) تبدیل کن. دوباره غوره‌ها (انگور نرسیده) را برسون و به انگور کامل تبدیل کن.
هوش مصنوعی: ای آفتاب، بار دیگر باغ را با سبزی و سرسبزی پر کن و دشت و زراعت را با برکت و فراوانی رونق بده.
هوش مصنوعی: ای طبیب عاشقان، یعنی کسی که برای عاشقان درمان می‌کنی و ای روشنایی آسمان، به کمک عاشقان بیا و به دردهای آنها رسیدگی کن و مشکلاتشان را برطرف کن.
هوش مصنوعی: اینکه تو چهره‌ات را همچون ماه زیبا پنهان کرده‌ای، نادرست است؛ یک لحظه هم که شده این ابر را از روی آن ماه کنار بزن و اجازه بده نور تو دیده شود.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی جهانی پر از نور و روشنایی داشته باشی، باید خودت را کنار بکشی و از نمایش خود دوری کنی؛ اما اگر دوست داری به زندگی تاریکی ادامه دهی، چهره‌ات را بپوشان و خود را پنهان کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن
چون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن
سرنوشت عشق از پیشانی من روشن است
چون توان با آب گفتن عکس را مستور کن؟
شعله چون برگ خزان از آه سردم رنگ باخت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.