|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
وقت آمد توبه را شکستن
وز دام هزار توبه جستن
دست دل و جان‌ها گشادن
دست غم را ز پس ببستن
معشوقه روح را بدیدن
لعل لب او به بوسه خستن
در آب حیات غسل کردن
در وی تن خویش را بشستن
برخاست قیامت وصالش
تا کی به امید درنشستن
گر بسکلد آن نگار بنگر
صد پیوست است در آن سکستن
مخدومی شمس دین تبریز
ای جان تو رمیده‌ای ز بستن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجدید عشق و رهایی از قیود می‌پردازد. او از فرایند توبه و تلاش برای گسستن از گذشته سخن می‌گوید و در عین حال به دیدار معشوق و تأثیر عمیق او بر جان و دل اشاره می‌کند. تصویر آب حیات و تمیز کردن وجود از تاریکی‌ها نشان‌دهنده‌ی جستجوی خلوص و پاکی است. در نهایت، شاعر با اشاره به قیامت وصال، به انتظار و امید برای رسیدن به معشوق و رهایی از زنجیرهای دلتنگی اشاره دارد و یادآوری می‌کند که معشوق در نگاه و لبخند خود دنیایی از عشق نهفته دارد.
هوش مصنوعی: زمانی که وقت آن می‌رسد که انسان بخواهد توبه کند، به راحتی از آن می‌گذرد و از هزاران بار توبه کردن فرار می‌کند.
هوش مصنوعی: دست از دل و جان خود برداشتن و غم را پشت سر گذاشتن.
هوش مصنوعی: دیدن لب‌های سرخ و زیبايی که از عشق پر شده‌اند، روح را به شوق می‌آورد و به عشق او دچار می‌شود.
هوش مصنوعی: در آبی که به زندگی می‌بخشد غسل کردن و بدن خود را در آن شستشو دادن.
هوش مصنوعی: زمانی که قیامت و روز وصال او فرامی‌رسد، باید تا کی منتظر بنشینم و امیدوار باشم؟
هوش مصنوعی: اگر آن معشوق زیبا را ببینی، متوجه خواهی شد که در هر سکوتش صد پیام نهفته است.
هوش مصنوعی: ای جان، تو از عشق شمس دین تبریزی دوری و از این در قفسی رنج می‌بری.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گفتن ز من از تو کار بستن
بی کار نمی‌توان نشستن
آب از پس مرگ تشنه جستن
هم کار آید ولی به شستن
از درد سر عصابه رستن
بهتر که به سر عصابه بستن
اسب تازی ز گل نشستن
رفتار وزغ کند ز جستن
نتوان نخل مدیح بستن
خاموش نمی توان نشستن
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.