|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آمدستیم تا چنان گردیم
که چو خورشید جمله جان گردیم
مونس و یار غمگنان باشیم
گل و گلزار خاکیان گردیم
چند کس را نییم خاص چو زر
بر همه همچو بحر و کان گردیم
جان نماییم جسم عالم را
قره العین دیدگان گردیم
چون زمین نیستیم یغماگاه
ایمن و خوش چو آسمان گردیم
هر کی ترسان بود چو ترسایان
همچو ایمان بر او امان گردیم
هین خمش کن از آن هم افزونیم
که بر الفاظ و بر زبان گردیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان دگرگونی‌ای می‌پردازد که در پی آن می‌خواهد به مرتبه‌ای از نور و بنیادی بدل شود، به گونه‌ای که همه چیز را روشن کند و زنده‌دلان را یاری دهد. او دعا می‌کند تا همچون خورشید از خود نور بپاشد و بر کسانی که غمگین‌اند تأثیر مثبت بگذارد. با تأکید بر وحدت و همبستگی، می‌خواهد به شکل دریایی بزرگ و بی‌کران درآید و بر انسان‌ها امنیت و آرامش القا کند. شاعر به ایفای نقش مؤثر و معنادار انسان در جهان و فراتر رفتن از ظواهر توجه دارد و هشدار می‌دهد که نباید به الفاظ و زبان بسنده کرد، بلکه باید به عمق حقیقت و روح زنده‌گی وارد شد.
هوش مصنوعی: ما آمده‌ایم تا به درجه‌ای برسیم که مانند خورشید، روشنایی‌بخش و جان‌افزا برای همه باشیم.
هوش مصنوعی: بیایید کنار هم، همدل و همراز غمگینان باشیم و مانند گل و گلزار به زیبایی و طراوت زندگی خاکی‌ها بپردازیم.
هوش مصنوعی: اگر به تعداد کمی از افراد خاص نیاز داریم، مانند این است که طلا میان همه افراد توزیع کنیم، باید مانند دریا و معادن غنی شویم.
هوش مصنوعی: ما روح خود را به نمایش می‌گذاریم و جسم جهانیان را در چشم‌های روشن و دلپذیر خود می‌نگریم.
هوش مصنوعی: وقتی در این دنیا به جای اینکه به زمین گرایش داشته باشیم، مانند آسمان بی‌مرز و آزاد خواهیم بود و در این حالت می‌توانیم از امن و خوش بودن لذت ببریم.
هوش مصنوعی: هر کسی که از چیزی می‌ترسد، مانند افرادی که به ترس خود ایمان دارند، باید به او اطمینان دهیم و به نوعی از او حمایت کنیم.
هوش مصنوعی: بیا به خود بیا و از بحث‌های بی‌فایده دوری کن، زیرا ما تنها به کلمات و زبان محدود نمی‌شویم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.