دل بدین و بدو نخواهم داد
جز به یار نکو نخواهم داد
بی تو، ای آرزوی سینه من
سینه را آرزو نخواهم داد
مهر تو بر کسی نخواهم بست
آب حیوان به جو نخواهم داد
گر به بستان شکوفه خواهم شد
بیوفایی چو تو نخواهم داد
بوسه ای گفته ای، توقف چیست؟
یا بده یا بگو، «نخواهم » داد
با رخت سوی گل نظر نکنم
دل به رنگ و به بو نخواهم داد
سگ کویت گزید خسرو را
بعد ازین هم از او نخواهم داد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلبستگیاش به یار نیکو اشاره میکند و تأکید میکند که هیچکس دیگری را در دل نخواهد پذیرفت. او بیان میکند که بدون وجود معشوق، هیچ آرزویی برای خود ندارد و حتی مهر خود را به دیگران نخواهد بخشید. همچنین، نشان میدهد که در مواجهه با بیوفایی، نمیخواهد به کسی دل ببندد و به او عشق ورزد. او در انتها با اشاره به دوستی و وفاداری، تأکید میکند که دیگر نمیتواند به کسی غیر از یارش توجه کند.
هوش مصنوعی: دل خود را به کسی نخواهم سپرد جز به محبوبی نیکو و شایسته.
هوش مصنوعی: بدون تو، ای آرزوی دلم، هرگز دل را به آرزو نخواهم سپرد.
هوش مصنوعی: من هرگز محبت و محبت تو را به کسی دیگر نخواهم داد و از هیچ منبعی برای سیراب کردن او استفاده نخواهم کرد.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم در باغ شکوفه کنم، نمیخواهم نیز مانند تو بیوفا باشم.
هوش مصنوعی: بوسهای بین ما رد و بدل شده، حالا دیگر چه نیازی به مکث است؟ یا به من بوسهای بده یا بگو که «نمیخواهم» تا هیچ چیز را از تو نخواهم.
هوش مصنوعی: به زیبایی تو نگاه نمیکنم و دلم به رنگ و بوی گل نمیچسبد.
هوش مصنوعی: سگ کویتی خسرو را گزید و بعد از این دیگر او را از دست نخواهم داد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.