از لوح غمت نام و نشانم نرود
وآب رخت از چشم و روانم نرود
تا بادهٔ چون زنگ نریزم در جام
زنگ غم از آئینهٔ جانم نرود
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از لوح غمت نام و نشانم نرود
وآب رخت از چشم و روانم نرود
تا بادهٔ چون زنگ نریزم در جام
زنگ غم از آئینهٔ جانم نرود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان عمق غم و درد ناشی از عشق می‌پردازد. او تأکید می‌کند که هرچقدر هم که تلاش کند تا شاداب و خوشحال باشد، نام و نشان غم در وجودش از بین نخواهد رفت. حتی با نوشیدن باده و تلاش برای فراموشی، غم همچنان در دلش باقی می‌ماند و از روحش پاک نمی‌شود. در واقع، زنگ غم بخشی از هویت و روح او شده است.
هوش مصنوعی: غم تو از خاطر من نمی‌رود و نشانی از آن در قلبم باقی می‌ماند. محبت تو از دیدگان و وجودم پاک نخواهد شد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که شراب تلخ و غمناک را در جام نریزیم، غم و اندوه از دل و روحم پاک نخواهد شد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.