چشمم چو بر آن قامت رعنا افتد
بس فتنه که در عالم بالا افتد
بینی تن من در آب سرچشمهٔ چشم
چون موی که در میان دریا افتد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چشمم چو بر آن قامت رعنا افتد
بس فتنه که در عالم بالا افتد
بینی تن من در آب سرچشمهٔ چشم
چون موی که در میان دریا افتد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از زیبایی و جاذبهٔ معشوق سخن می‌گوید. هنگامی که به قامت دل‌ربای او نگاه می‌کند، احساسات و فتنه‌های بسیاری در دلش شکل می‌گیرد. او همچنین به شکلی خیال‌انگیز بیان می‌کند که چشمانش تا چه اندازه می‌تواند او را مجذوب کند، به گونه‌ای که وجودش را در آب چشمهٔ نورانی چشمان معشوق می‌بیند. این احساسات به زیبایی و عمق عشق اشاره دارند.
هوش مصنوعی: وقتی چشمم به قامت زیبا و دلکش او می‌افتد، فتنه‌ای در عالم بالا به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: وقتی که در آب جاری نگاه می‌کنم، تنم مانند مویی است که در دریا افتاده و غرق شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
حافظ چو بنغمه روح فرسا افتد
در سیر مقامات که از پا افتد
جز در ره آهنگ بهر سوی رود
چون آب که از جوی بصحرا افتد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.