|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانم
چون کار به جان آری جان دگرت خوانم
زهر غم خویشم ده تا عمر خوشت گویم
خاک در خویشم خوان تا تاج سرت خوانم
اشک و رخ من هر دو سرخ است و کبود از تو
خوش رنگرزی زین پس عیسی هنرت خوانم
چون درد توام گیرد دامان غمت گیرم
آیم به سر کویت وز در به درت خوانم
زین خواندن بی‌حاصل بستم لب و بس کردم
هم کم شنوی دانم گر بیشترت خوانم
گفتی که چو وقت آید کارت به ازین سازم
این عشوه مده کانگه افسوس‌گرت خوانم
از محنت خاقانی بس بی‌خبری ویحک
دانم نشوی در خط گر بی‌خبرت خوانم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از تلخی و درد ناشی از عشق سخن می‌گوید. او به محبوبش اشاره می‌کند و از احوال خود در برابر غم جدایی می‌گوید، به گونه‌ای که یأس و ناامیدی‌اش را بیان می‌کند. با بیان اینکه از غم جدایی‌اش دلش تنگ است و نمی‌تواند به راحتی از آن سخن بگوید، همچنین به این نکته اشاره می‌کند که همواره در خاطر و خیال اوست و در عین حال از بی‌اطلاعی محبوبش در مورد دردهایش گله می‌کند. شاعر در آخر به این نتیجه می‌رسد که اگرچه بی‌ثمر است، اما همچنان عشقش را ابراز خواهد کرد.
هوش مصنوعی: اگر سخن تلخی بگویی، از تو دوری می‌کنم و در دل از تو ناخشنود می‌شوم؛ اما اگر به جا و به تمسخر جانم را به خطر بیندازی، دیگر به تو نزدیک نمی‌شوم.
هوش مصنوعی: از غم و غصه‌ام به من زهر بده تا بتوانم در مدح و شادی تو سخن بگویم. به من خاک بده تا با آن خاک تو را ستایش کرده و نام تو را به عنوان تاج سر دیگران یاد کنم.
هوش مصنوعی: اشک و چهرهٔ من به خاطر غم تو، هم قرمز و هم کبود است. از این پس، من هنر رنگ‌آمیزی تو را ستایش می‌کنم و تو را مانند عیسی (پیامبر که به یکتایی در معجزه‌های خود شهره است) می‌نامم.
هوش مصنوعی: هرگاه که درد تو مرا در بر بگیرد، به دامان غم تو پناه می‌برم و به محله‌ات می‌آیم و از در خانه‌ات دعوتت می‌کنم.
هوش مصنوعی: از آن‌جا که خواندن بی‌فایده شده و نتیجه‌ای ندارد، دیگر سکوت کردم و حرف نمی‌زنم. می‌دانم که تو اگر بیشتر صدایم کنم، توجهی به حرف‌هایم نخواهی کرد.
گفتی زمانش که برسد، کار ترا بهتر می‌کنم. فریبم مده تا ترا بازی دهنده نخوانم.
هوش مصنوعی: خاقانی در این بیت به وضعیتی اشاره می‌کند که اگر او از درد و رنج خود شکایت کند، دیگری (به احتمال زیاد معشوق) در این مورد بی‌خبر است و نمی‌تواند به او توجه کند، بنابراین می‌گوید که اگر تو از حال من بی‌خبری، بهتر است که در این زمینه فریاد نزنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.