|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گفتم به ری مراد دل آسان برآورم
ز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم
در ره دمی به تربت بسطام برزنم
وز طوس و روضه آرزوی جان برآورم
ری دیده پس به خاک خراسان رسم چنانک
حج کرده عمره بر اثر آن برآورم
از اوج آسمان به سر سدره بگذرم
وز سدره سر به گلشن رضوان برآورم
ایزد نخواست آنچه دلم خواست لاجرم
هر لحظه آهی از دل سوزان برآورم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در ابیات این غزل از عزم خود برای سفر به ری و خراسان سخن می‌گوید و برایش سفر به مناطق مقدس مانند توابع بسطام و طوس آرزویی بزرگ است. او درباره احساساتش در این سفر و اشتیاقش به زیارت مکان‌های روحانی سخن می‌گوید و این آرزو را با مفهوم حج و بالا رفتن به عوالم بالاتر مرتبط می‌کند. در نهایت، شاعر از ناکامی در دستیابی به آرزوهای خود و دل‌سوزی‌هایش ابراز می‌کند و از خداوند می‌خواهد که آرزوهای دلش را برآورده سازد.
هوش مصنوعی: گفتم با آسانی و بدون دردسر، آرزوی دل را در ری برآورم و بعد از آن به خراسان سفر کنم.
هوش مصنوعی: در مسیرم، می‌خواهم به دمی به مزار بسطام (مردی روحانی و عارف) بروم و از طوس (زادگاه فردوسی) و باغی که آرزوی جانم است بهره‌مند شوم.
هوش مصنوعی: چشمم با اشک به خاک خراسان می‌رسد، مانند کسی که پس از انجام حج، عمره‌اش را نیز در پی آن انجام می‌دهد.
هوش مصنوعی: می‌خواهم از بالاترین نقطه آسمان به جایگاه سدره که مرز دنیای مادی و معنوی است، نزدیک شوم و از آنجا به باغ بهشتی رضوان راه پیدا کنم.
هوش مصنوعی: خداوند آنچه را که دل من خواسته، نخواست؛ بنابراین، هر لحظه از دل پرآشوبم آه و ناله‌ای برمی‌آورم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرگه به یادش از جگر افغان برآورم
آتش ز جان گبر و مسلمان برآورم
چون سر کنم فسانهٔ شب های هجر را
آه از نهاد مرغ سحرخوان برآورم
از آستین برآرم اگر شمع داغ را
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.