عشق تو مرا جان و روان می‌بخشد
اندوه توام شادی جان می‌بخشد
بخشنده بود مست، از آن خسته‌دلم
تا مست تو شد هردو جهان می‌بخشد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
عشق تو مرا جان و روان می‌بخشد
اندوه توام شادی جان می‌بخشد
بخشنده بود مست، از آن خسته‌دلم
تا مست تو شد هردو جهان می‌بخشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق و تأثیر آن بر زندگی و وجود خود سخن می‌گوید. عشق معشوق به او جان و روح تازه‌ای می‌بخشد و اندوهش را به شادی تبدیل می‌کند. او به حالتی مست از عشق اشاره می‌کند که نه تنها خود را، بلکه تمامی جهان را با این عشق پرمی‌کند. این شعر احساس عمیق و متقابل بین عاشق و معشوق را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: عشق تو به من زندگی و روح می‌دهد و غم تو من را خوشحال می‌کند.
هوش مصنوعی: بخشنده‌ای که در حال مستی است، تحت تأثیر عشق تو قرار گرفته و از آن زمان، هم خودش و هم جهان را به بخشش و فراوانی می‌کشاند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خورشید رخت ملک جهان می‌بخشد
دُرّ سخنت گنج نهان می‌بخشد
صد جان یابم از غم عشقت هر روز
گویی که غم عشق تو جان می‌بخشد
درویش که اسرار نهان می‌بخشد
هردم ملکی به رایگان می‌بخشد
درویش کسی نیست که نان می‌خواهد
درویش کسی بود که جان می‌بخشد
درویش که اسرار جهان می‌بخشد
هردم ملکی به رایگان می‌بخشد
درویش کسی نیست که نان می‌طلبد
درویش کسی بود که جان می‌بخشد
چشمت به کرشمه بین که جان می‌بخشد
مستست و به یک لحظه جهان می‌بخشد
دل را ز من خسته مسکین بربود
و آنگاه به ابروش روان می‌بخشد
آن ماه که حسن را روان می بخشد
یادش به بدن خواص جان می بخشد
یاد لبش ار آنکه در آید به ضمیر
با فکر مزاج بهره مان می بخشد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.