خورشید رخت ملک جهان می‌بخشد
دُرّ سخنت گنج نهان می‌بخشد
صد جان یابم از غم عشقت هر روز
گویی که غم عشق تو جان می‌بخشد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خورشید رخت ملک جهان می‌بخشد
دُرّ سخنت گنج نهان می‌بخشد
صد جان یابم از غم عشقت هر روز
گویی که غم عشق تو جان می‌بخشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش معشوق پرداخته و بیان می‌کند که معشوق همچون خورشید، زیبایی و زندگی را به جهان می‌بخشد. غم عشق او را به زندگی و انرژی جدیدی می‌رساند و این غم برای او به نوعی جان‌افزاست. در واقع، عشق معشوق به شاعر احساس تازگی و قوت می‌دهد و او از این تجربه شکرگزار است.
هوش مصنوعی: خورشید زیبایی‌ها و جاذبه‌های دنیا را به تو می‌بخشد و سخن زیبایت همچون گنجی پنهان ارزشمند است.
هوش مصنوعی: هر روز به خاطر غم عشق تو، انگار که صد بار زنده می‌شوم و دوباره جان می‌گیرم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
درویش که اسرار نهان می‌بخشد
هردم ملکی به رایگان می‌بخشد
درویش کسی نیست که نان می‌خواهد
درویش کسی بود که جان می‌بخشد
عشق تو مرا جان و روان می‌بخشد
اندوه توام شادی جان می‌بخشد
بخشنده بود مست، از آن خسته‌دلم
تا مست تو شد هردو جهان می‌بخشد
درویش که اسرار جهان می‌بخشد
هردم ملکی به رایگان می‌بخشد
درویش کسی نیست که نان می‌طلبد
درویش کسی بود که جان می‌بخشد
چشمت به کرشمه بین که جان می‌بخشد
مستست و به یک لحظه جهان می‌بخشد
دل را ز من خسته مسکین بربود
و آنگاه به ابروش روان می‌بخشد
آن ماه که حسن را روان می بخشد
یادش به بدن خواص جان می بخشد
یاد لبش ار آنکه در آید به ضمیر
با فکر مزاج بهره مان می بخشد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.