حبیب حسین تبار در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۵۶ در پاسخ به سما سمایی دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:
خوب این نشانه غیرت مرد نسبت به همسرشه،
که حتی نمیخواد اسم همسرشو کس دیگه ایی صدا کنه
نه الان که در تمامی مغازه ها دارن تو چشم همه مردم لباس زیر زنانه میفروشن و ...
میدونم الان انگ عقب افتادگی و تحجر به بنده می خوره
ولی در باور مردان قدیم زن این قدر براشون مقدس بود که حتی اسم اونو جلوی نامحرم صدا نمی کردن
نه الان که خصوصی ترین روابط زناشویی شده نقل محفل و مجلس آقایون
🥺🥺🥺
حبیب حسین تبار در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۳۵ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:
سلام خدمت استاد گرامی
ویرگول های توی ابیات با نسخه اصلی مطابقت دارد؟؟؟
آخه احساس می کنم خیلی از ویرگول ها در جای مناسب خودش نیست
لطفاً بی ادبی بنده رو ببخشید
Mr Mohammadi در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۱۲ دربارهٔ عطار » الهی نامه » بخش ششم » (۵) حکایت حسین منصور حلاج بر سر دار:
مهندس جان طبق تصحیح دکتر شفیعی کدکنی جای ابیات 3 و 4 باید عوض بشه.. اونوقت هست که "که گر از خون وضوی آن نسازی" معنی میده و منطبق هست با مفهوم عارفانه شعر
منتظر ظهور در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۰۲ دربارهٔ حزین لاهیجی » مثنویات » فرهنگ نامه » بخش ۱۶ - صفت ممالک بهشت نشان ایران عَمَّره اللّه:
درود شعر بسیار عالی.
لطفاً یکی از عزیزان این دو بیت را برای اینجانب مفهومش را بنویسند.
کهن قلعه هایش چو حصن فلک
کبوتر مثالان برجش، ملک
سوادش بود دیدهٔ روزگار
یک از خانه زادان او نوبهار
ادبیات در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۴۰ در پاسخ به سین آشفته دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶:
سعدیا با کر سخن از علم موسیقی خطاست
گوش جان باید که معلومت کند اسرار دل🌹🌹🌹🙏🙏
داراب لایقی در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۰۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۱۰۶ - تزییف سخن هامان علیه اللعنة:
سلام و عرض ادب
پیرو سخنان اقای خلقی در مورد نردبان
از تبتل تا مقامات فنا پله پله تا ملاقات خدا
محسن نظامی پژوه در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۹ - خطاب زمین‌بوس:
اکدش به چشم دو رگه می‌باشد چون دانای گنجه تباری کرد و تفرشی داشته
گر مادر من رییسه کرد
مادر صفتانه پیش من مرد
به تفرش دهی تا نام او. نظامی از آن جا شده نامجو
م.ر.سالاری در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۱۸ دربارهٔ رهی معیری » ابیات پراکنده » باید خریدارم شوی:
این شعر به عمق جان من نشست ...
یک نکته ازین معنی گفتیم و همین باشد...
آینه در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۷:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۰:
سلام و عرض ادب
این شعر فوق العاده از حافظ، همان مفهوم سوره نجم است که بدون اشاره مستقیمی به شاخصه های این سوره پرداخته.
کرانه کارون در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۶:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۶:
درود بر دوستان عزیز
من فکر میکنم حضرت حافظ این غزل رو برای بیدار کردن همسر خویش در سحر ماه مبارک رمضان سروده و بس. نزدیک اذان بوده و خواجه بدون سحری مونده.😍😅
زهرا غلامی اصل در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۲۳ در پاسخ به بيتا دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
میگه که هیچکس مانند من ارزش یار و همدم رو متوجه نمیشه، مانند ماهی که هر موقع که از آب بیرون می‌افتد، اهمیت و ارزش آب رو می‌فهمه.
کاربرد ارایه اسلوب معادله کاملا در این بیت واضحه.
nabavar در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۴:۰۴ در پاسخ به بیقرار دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۶۴ - دیده و دل:
آفرین بر شما، زیبا بود وزین
هژیر رنجبران در ۲ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۵۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۹:
با درود
در اینجا نگرش از وِرد «چیزی را پیوسته بر زبان آوردن و گفتن است»؛ بنابراین می توان اینگونه برداشت کرد که با این مصراع خیام می گوید: بیش از اندازه باده ننوش که در پی آن به بیخود شدن و پرگویی و رسوایی نیافتی.
دوست در ۲ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۲۲ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف سپاهسالار گوید:
وزن نباید فاعلاتن مفاعلن فعلن باشه؟
بابک چندم در ۲ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۹:۱۲ در پاسخ به حمید سامانی دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴:
@ حمید سامانی
دوست عزیز
آقا/خانوم ایران نژاد شما را به درستی راهنمایی کرده بود:
"هرکس" یعنی همه کس، هر فرد ، همهٔ کسان و ضمیر یا فعل آنرا گاه مفرد و گاه جمع آورند...
در جملات منفی معنی "هیچ کس" می دهد...
مرجع: فرهنگ معین، جلد ۴، صفحه ۵۱۲۶
توجه کنید که بار "هر" مبهم است و می تواند از یک تا بی نهایت را در بر گیرد، غیر از جملات منفی که برابر هیچ می شود.
نوروز پیروز
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۵۳ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات از رسالهٔ جلالیه » شمارهٔ ۳۴:
کنون او ذُوق دارد محتشم از کرده هایِ من
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۵۰ دربارهٔ نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۱۳:
نمک رفت از سخن ، تا با تکلّف آشنا کردم
سیدمحمد جهانشاهی در ۲ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۳۶ دربارهٔ نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۱۳:
حکایت بود بی پایان ، به خاموشی ادا کردم
Omid Rahmani در ۲ سال و ۷ ماه قبل، چهارشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۳۲ در پاسخ به روفیا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹:
تشکر از شما ومعنی ساده و روان
بهرام گورانی در ۲ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۲ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۹: