امین کیخا در ‫۱۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۶:۰۵ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۴:

واقعا روان و زیبنده میبا شد

کاظم در ‫۱۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۶:۰۳ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » غزلیات » شمارهٔ ۴۸:

مصراع آخر ویرگول نیاز داره
به حرف مفت ، کسی متهم نخواهد شد
یعنی با حرف مفت نمیشه به کسی اتهام زد
بدون ویرگول ضمیری نداره که معنی کاملی بده

رسول در ‫۱۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۴:۴۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۳:

خیلی ساده است:
مصرع اول: یک عده هنوز در تفکر هستند که ایا دین اصالت دارد یا نه. یعنی هنوز مشکوک به اصالت دین هستند. این اشخاص (میتواند علمای دین هم باشند مانند شیوخ, ملا و یا عامه) یا ازدستورات و آداب دین کلا پیروی میکنند البته با تردید به اصالت, یا قسماَ پیروی و یا هم اصلا پیروی نمیکنند. این اشخاص شک به وجود بهشت و جهنم دارند. این اشخاص تفحص زیاد هم کرده اند اما به پاسخ قاطعی هنوز نرسیده اند.
مصرع دوم: عده ای به دین عقیده کامل دارند و از تما اصول دین با شدت پیروی میکنند. و گمان میبرند که راه را پیدا کرده اند. این عده سخت به عاقبت راه (دین, دنیا, بهشت و جهنم) عقیده دارند. این عده یا تفحص نموده اند یا نیمه و یا هم اصلا ننموده اند. و فکر میکنند کاری که میکنند عین کار است و دیگران هم باید از انها پیروی کنند.
مصرع سوم: میترسم روزی بمیریم و ببینیم.
مصرع چهارم: هر دوی ان تفکر و توهم و سلوک و یا هر چه در ذهن ما بوده قلط از اب درامده.
فکر کنم منظور خیام این بوده که هیچ کس از هیچ چیز خبر نداره و خود خیام هم جزء دسته مصرع اول است ولی با کمی یا بیشتر قاطعیت. و اگر هم از بعضی اصولات و دستورات دین پیروی میکرده, صرفاَ بخاطر اقتضای فضای اجتماعی اندوران بوده است.

حاجیان برنجستانکی در ‫۱۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۳:۳۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۱۰:

بی شک (( اعضای یک پیکرند )) رسته. در واقع این مصرع به یکپارچگیه نظام هستی و جامعه انسانی اشاره داره.

محمد مهدی نادری در ‫۱۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۱ - آغاز داستان:

اول: یک اشتباه دارید
سررشته غیب ناپدیدست
پس قفل که بنگری کلیدست
در اینجا فکر می‌کنم به جای «پس» باید «بس» بگذارید.
دوم: در متن شعر نام «قیس» با کلمه «هنریش» حالت انتساب به جایی یا چیزی را به خود گرفته است که من هر چه گشتم معنی «هنریش» یا «هنری» را متوجه نشدم چه ارتباطی با کلمه قیس دارد. اگر کسی می داند راهنمایی کند.

علی در ‫۱۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۱:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹:

پرپِست در بیت چهارم به چه معنی است؟

فضل الله شهیدی در ‫۱۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۰۷:۱۱ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت » حکمت شمارهٔ ۲۱:

در خاک بیلقان برسیدم به عابدی،
گفتم مرا به تربیت از جهل پاک کن.
دنبال این بیت در جائی دیدم این بیت آمده بود
گفتا برو چوخاک تحمل کن ای فقیه
یا آنچه خوانده ای همه را زیر خاک کن

فرید متین در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۲۲:۵۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۱:

بیتِ چهارم باید این‌طور نوشته بشه:
مِی خواهم و معشوق و زمینی و زمانی
کاو باشد و من باشم و اغیار نباشد

رسته در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۲۱:۱۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۱۱۳ - خشم کردن پادشاه بر ندیم و شفاعت کردن شفیع آن مغضوب علیه را و از پادشاه درخواستن و پادشاه شفاعت او قبول کردن و رنجیدن ندیم از این شفیع کی چرا شفاعت کردی:

بلیسی کردن = ابلیسی کردن = شیطانی کردن

مهدی در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۲۲ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

سلام.بیت اول مصراع دوم؛میروی غلط است،
روی درست میباشد وگرنه ایراد وزنی پیدا میشود

مهدی در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۲۰:۱۲ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱ - در یکتاپرستی و ستایش حضرت خاتم الانبیاء:

سلام.وزن شعر اشتباه است.
شعر،بر وزن رمل مثّمن محذوف میباشد
فاعلاتن،فاعلاتن،فاعلاتن،فاعلن
تصحیح بفرمایید.

حسین - م در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۶:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۵:

سلام دمتون گرم خیلی جالبه
متشکرم

بیات در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۶:۲۹ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۲۴:

با تشکر از دوستان، صحیح این بیت به صورت زیر است:
ز بس بستم خیال تو، تو گشتم پای تا سر من
تو آمد رفته رفته، رفت من آهسته آهسته

محمد در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۶:۲۶ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵:

در کتاب سوم دبیرستان خیلی این شعر جذابتره

محمد در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۶:۰۰ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۰:

بیت سوم " چون مست می شوید" درسته. "چو مست می شوید" وزن رو دارای اشکال می کنه.
بیت 5 مصرع دوم اشتباها به جای "می" ، "پی" نوشته شده که معنی رو دچار اشکال می کنه.

ناشناس در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۲۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۱:

بیت 4، مصرع 2
درست: کاو باشد و ...
تصحیح فروغی

حسن در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۰۱ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۴۵ - نالیدن شیرین در جدایی خسرو:

بیت ماقبل آخر ، مصرع دوم به نظر می آید خرسند درست است

محسن در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۴:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳:

3.بنطرم برداشت از اشعار حافط شاید هم سخت و هم آسان باشد . سخت از این جهت که حافظ را شاعر ی آسمانی لقب داده اند و نمیشود شعر او را , دون حساب کرد . و آسان به این دلیل که بهر حال, او هم انسانی بوده که از زمان و زمانه خوذ دلگیر بوده و مثل بقیه انسانها, زبان به نقذ گشوده و از ریا و فسق و ظلم سخن گفته است . و این شعر بخصوص بیت “ارباب حاجتیم و زبان سوال نیست ...... در حضرت کریم تمنا چه حاجتست” گوشه ای از وضعیت اجتماعی آن دوران و تفاوتها و شباهتهای آن با عصر حاضر را نشان میدهد .

محسن در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۳:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳:

بنطرم برداشت از اشعار حافط شاید هم سخت و هم آسان باشد . سخت از این جهت که حافظ را شاعر ی اسمانی لقب داده اند و نمیشود شعر او را دون حساب کرد . و آسان به این دلیل که بهر حالب او هم انسانی بوده که از زمان و زمانه خوذ دلگیر بوده و مثل بقیه انسانها, زبان به نقذ گشوده و از ریا و فسق و ظلم سخن گفته است . و این شعر بخصوص بیت "ارباب حاجتیم و زبان سوال نیست در حضرت کریم تمنا چه حاجتست" گوشه ای از وضعیت اجتماعی آن دوران و تفاوتها و شباهتهای آن با عصر حاضر را نشان میدهد .

ناشناس در ‫۱۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۹۰:

فکر می کنم به جای "دیدی" باید "بودم" باشد.موسیقی شعر و معنی اینطور بهتر به نظر می آید.