گنجور

حاشیه‌ها

شیرین در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:

جناب رضا ساقی
دست مریزاد!
حظ وافر بردم و با این توضیحات شما از غزل، بارها و بارها و بارها این غزل رو از سر گرفتم.
غمت مباد و گزندت مباد و درد مباد

Hossein Aghaei در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۸۰:

من واقعن نمیدونم چی بگم یه این شعر که توصیفش کنه دیوانه کنندس این شعر

ناصر در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۲۸ دربارهٔ رشحه » شمارهٔ ۲۶ - نامشخص:

احمد آقای ترکمان
میگویی:
اگر باشی کنار من چنان چهچه زنم بر تو
که گویی لیلی و مجنون دوباره بر زمان مانده
پس لیلی و مجنون چهچه میزدند و ما بی خبر بودیم
بابا ایول

... در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱:

درود به همگی عزیزان.
در مصرع " گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید"
جهش ضمیر داریم ؛ به عبارتی دیگر ت اوت* متعلق به رهبر* است
مرتب شده مصرع میشود
"گفتا اگر بدانی او ( بوی زلفم ) رهبرت شود"

nabavar در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۱۵ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۶:

گرامی حسین
زآمدن بس بی نشانم وز شدن بس بی خبر
گوئیا یکدم برآمد کامدم من یا شدم
می گوید: نشانی از به دنیا آمدن خویش ندارم و بعد از مرگ چه خواهد شد؟ نمی دانم.
تمام این آمدن و رفتن من { زادن و مرگ } گویی چون یک دم است { یک نفس} است

nabavar در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۰۲ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۵ - زاری کردن مجنون در عشق لیلی:

گرامی تسلیم
این خسته که دل سپرده تست
زنده به تو ب‍ِه که مرده تست

nabavar در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۵۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۷:

گرامی .
خوردن خون دل خلق به دستان تا چند
درین جا دستان به مانای نیرنگ و حقه است
ولی این لغت معناهای دیگری نیز دارد:
لقب زال است
به معنای نغمه آهنگ است
و جمع دو دست{دستان]

. در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۷:

سلام دستان در بیت یکی مانده به آخر چه معناهایی داره میشه توضیح بدین؟

فاطمه تسلیم در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۳۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۵ - زاری کردن مجنون در عشق لیلی:

سلام در نگارش این بیت اشتباه خوانده می‌شود که صحیح آن به صورت ذیل است:
این خسته که دل‌سپرده‌ی توست
زنده به تو نه، به که مرده‌ی توست

Z در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۵۱ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۵۱ - داستان کودک مجروح:

ببخشید وزن این شعر چی هست؟

شعردوست در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۴:

بنظر من شعر به این زیبایی و لطافت با صدای شخصی مثل خانم غزل شاکری بسیار دلنواز تر است، با تمام احترام گویا جناب فریدون لطافت رو اصلا در نظر نداشتن، منکه شوکه شدم

حسین در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۲۲ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۶:

منظور از بیت سوم چیه دوستان؟
ز آمدن بس...

حمیدرضا در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۲۴ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۳۹ - لطف حق:

از آسمان این قصیده انگار که ایات رحمانی به زبان شعر می بارد. بارشی گوارا و دلگرم کننده برای دلهایی که به کویر وحشت تنهایی رسیده اند. پر از امید و ایمان. حق بود که پروین را مرحوم بهار شناخت و تجلیل کرد و به ایران برای داشتن چنین دختری تبریک گفت.

رضا س در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۱:

بیت دوم رو فقط فریدون فرح‌اندوز درست خونده. بقیه بعد از اوفتاد مکث می‌کنن که معنی درستی به دست نمیاد.

کیان در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۳:

در قطعه موسیقی دیده و دل، «هیچکس» این شعر را نمیخواند؛ بلکه همخوانش «بیداد» میخواند.

محسن بنازاده در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۱:

با سلام
در بعضی از منابع منظور از طبیب راه نشین اشاره به شیطان و داستان حضرت ایوب هست . که شیطان بر سر راه همسر یا خود ایولب نشسته و بعنوان طبیب ایشان را فریب داده است.

دکتر صحافیان در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:

( خانلری: خوش بشنو)
از آن یار که دلم مدام در نوازشهای شیرین اوست، هم سپاس و هم گلایه دارم! اگر در پی کشف این راز هستی، به حکایت عشق( کل غزل) توجه کن.
2- در طریق عشق، هر فداکاری ام بی شائبه و پاک بود ولی خدا کند کسی دچار بی توجهی معشوق نشود(در اندیشه توحیدی، توجه معشوق نیز از جانب خداوند است)
3- هیچ کس آبی( خانلری: جامی) به رندان آگاه دل نمی دهد، گویا ولی شناسی در این سرزمین نیست( رند= ولی خدا)
4-در زلف پیچاپیچ پر اسرار یار، دقیق نشو(به دنبالش نباش) که در آنجا جانهای زیادی بی دلیل از دست رفته اند( حریم کبریایی و بی چون و چرایی حق. رجوع کنید به موضوع جبر و احتیار وبلاگ)
5- چشمت با ناز و کرشمه خونمان را می خورد و تو رضایت می دهی،دلبرم جانبداری ازین سنگدل روا نیست.
6- در این تاریکی فراق، راه رهایی را گم کردم، تو که ستاره راهنما هستی از گوشه ای ازین آسمان زندگی ام بیرون بیا.(رهایی در دیدار توست)
7- وای ازین بیابان و راه بی نهایت عشق؟ که هر راهی رفتم جز تنهایی و اضطراب سودی نداشت( تنها راه جلوه کردن ستاره هدایتگر توست)
8- ای خورشید زیبارویان درونم از عشق در تلاطم است، لحظه ای مرا در سایه آرامبخش توجهت قرار ده( این بیت در خانلری نیست)
9- راه عشق را کجا می توان تصور کرد( یا به تصویر کشید)، که آغازش بیش از صدهزار منزل راه است.
10- هر چند اعتبارم را بردی( یا نفسم را نابود کردی) اما باز هم مشتاق توام، ستم از تو خوشتر از توجه مدعیان ناآگاه است.
11- عشق دستگیرت خواهد شد اگر مثل حافظ قرآن را در 14 روایت مشهور از حفظ باشی.( خانلری : ور خود)
ایهام: حتی اگر حافظ قرآن باشی باز هم عشق حق دستگیری ات می کند( این است حکایت عشق)
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح

 پیوند به وبگاه بیرونی

Hamid در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۱۸ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۴۰:

آیا اگز کلمه گرسنه به مناسبت وزن ، با کسره در سین را تلفظ کنیم به معنی آسیب می رسد( گرسِنِه)؟

قلندر در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:

با درود و مهر...
مقصود به سمت مقصد، جان را به کف نهاد و دل را با شوق به شرر انداخت و عمریست که به عشق آن یگانه از غیر بیگانه شدیم.
رندی از مکتب رندان آزمودیم و آز را به زیر افکندیم و از آزار دور شدیم.
نظر به جمال زیبای یار عقل را زبون کرد و دست از ظاهر و تظاهر برداشتیم.
همچنان مست می، مستانه ندا سردادیم و بنیاد نگار را نهاد نمودیم.
فریاد را در گلو فرهاد وار ، وارونه رها کردیم و شکوه یار را بی شکایت پذیرفتیم.
حال در این وادی بیصبرانه صبوری پیشه کردیم و سکوت اختیار . باشد که مقبول افتد در بارگاه حضرت حق....
عمریست تا به راه غمت رو نهاده‌ایم
روی و ریای خلق به یک سو نهاده‌ایم...
با سپاس از راهیان راه حق.

کاظم ایاصوفی در ‫۵ سال و ۸ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۴۲ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:

با درود مصراع اول چیزی کم دارد مثلا سنبلت را چون صبا یا گر صبا

۱
…
۱۹۳۷
۱۹۳۸
۱۹۳۹
۱۹۴۰
۱۹۴۱
…
۵۸۵۸