|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سنبلت را صبا بر گل مشوش می‌کند
هر خم زلفت مرا نعلی در آتش می‌کند
باد در وقت سحر می‌آورد بویت به من
باد وقتش خوش! که او وقت مرا خوش می‌کند
لعل جانبخش لبت دلهای مسکینان به لطف
جمع می‌دارد، ولی زلفت مشوش می‌کند
دیده تر دامنم تا می‌زند نقشت بر آب
خاک کویت را بخون هر شب منقش می‌کند
توبه زهد ریایی نیست کار عاشقان
ساقیا می، کین فضولی عقل سرکش می‌کند
زان شراب ناب بی‌غش ده که اندر صومعه
صوفی صافی برای جرعه‌ای غش می‌کند
نام و ننگ و صبر و هوش و عقل و دینم شد حجاب
ترک من باز آ که سلمان ترک هر شش می‌کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان حال و هوای عاشقانه خود می‌پردازد و از تأثیر عشق بر زندگی‌اش سخن می‌گوید. با ذکر زیبایی‌های محبوبش، همچون زلف و لب، احساسی از مشغولیت و التهاب در دل خود را به تصویر می‌کشد. او به تذکر می‌دهد که زهد و ریای ظاهری نمی‌تواند عشق واقعی را در دل عاشقان منع کند. همچنین، از تعارض میان عشق و عقل می‌گوید و به طلب شرابی ناب اشاره می‌کند که بتواند روح او را آزاد کند، و در نهایت، به ذوب شدن تمام کنش‌ها و ارزش‌های دنیوی در عشق اشاره دارد.
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی سنبل تو را به هم می‌ریزد و هر بار که زلفت را می‌بینم، مرا مانند نعل در آتش می‌سوزاند.
هوش مصنوعی: باد در صبح زود بوی تو را به من می‌رساند، وزش آن در این زمان بسیار دل‌انگیز است، زیرا باعث شادی من می‌شود.
هوش مصنوعی: لبان سرخ و زیبای تو با عشوه و لطفی که دارند، دلهای بی‌پناهان را به سمت خود جذب می‌کنند، اما موهای پریشانت دل‌ها را پریشان و آشفته می‌سازد.
هوش مصنوعی: چشمم یادگار تو را بر روی آب می‌بیند، خاک کاشانه‌ات را هر شب با خون من می‌نقوشد.
هوش مصنوعی: توبه‌ای که از روی نمایش و ریا باشد، برای عاشقان واقعی نیست. ای ساقی، می‌ریز، زیرا کنجکاوی و فضولی عقل سرکش، آنها را به اشتباه می‌اندازد.
هوش مصنوعی: از آن شراب خالص و بدون تقلب بده که در صومعه، عارفان برای یک جرعه به فریب و تقلب روی می‌آورند.
هوش مصنوعی: من در مقام ترک، دیگر از نام و ننگ، صبر و هوش، عقل و دین خود فاصله گرفته‌ام. بیا و ببین که سلمان، این مقام را با هر شش ویژگی ترک می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کند
تا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند
با زمین مرده ابر نوبهاری کی کند
آنچه با من بوی زلف یار سرکش می‌کند
از لطافت ترک من گویی که هست آب حیات
[...]
سنبلش را تا صبا بر گل مشوش می‌کند
هر خم مویش مرا نعلی بر آتش می‌کند
قالبک‌زن چون رخِ والا منقش می‌کند
بهر شلوارِ زرافشان خاطرم خوش می‌کند
کرده در کار علم رفاف کاره مزی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.