Amir Amir در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۲۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:

بشنوید🙂پیوند به وبگاه بیرونی

حسن عسکری در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۴۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب پنجم در رضا » بخش ۵ - حکایت:

معنی بیت اخر

طبیبی که در ذهن خود میپرسد ایا این بیچاره از رنجی که دارد بالاخره میمیرد یا جان سالم بدر میبرد،چگونه و با چه علم و آگاهی میتواند درد و رنج را از بیمار دور کند

همیرضا در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۳۱ در پاسخ به رها دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۲:

«بس‌رای» مصرع دوم را باید روی هم بخوانید به معنای کسی که «بسیار رای» است، یعنی کسی که اندیشهٔ توانمندی دارد. با این ترتیب: «هر کس فهمید نظر تو چیست و با این حال هنوز دنبال فکر و کار خودش می‌رود آدم چندان فهمیده‌ای نیست».

رها در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۳۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۳:

چو بر ولایت دل دست یافت لشکر عشق

به دست باش که هر بامداد یغماییست

 

خیلی زیباست!

 

 

رها در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۲۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۲:

سلام

ممنون میشم اگر معنی این بیت رو بفرمایید:

هر آن که رای تو معلوم کرد و دیگربار

برای خود نفسی می‌زند نه بس راییست

 

 

 

در سکوت در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۵:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

سید مهدی smb۱۳۴۷@gmail.com در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۵۵ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۲ - حکایت در تدبیر و تأخیر در سیاست:

این حکایت از زیباترین قطعات بوستان است. هم در آداب دور اندیشی در ملک داری و سیاست، و هم در ظرافت نظربازی و لطافت عذر آوری 

کاش دنیای ما همین مدینه فاضله ای بود که سعدی در این حکایت بیان کرده، هم پادشاه عادل است و ملک وی آباد و هم ابلیس خوشروی است و خوشخو!

سهراب Sohrab.Mortazavi@gmail.com در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۲۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۷:

سلام 

دوستان محبت کنند اگر امکانش هست معنی رباعی را بفرمایید.

 

 

سفید در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۵:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۹:

 

گفتم که رفیقی کن با من که منم خویشت

گفتا که بنشناسم من خویش ز بیگانه...

 

من بی‌دل و دستارم در خانه‌ی خمّارم

یک سینه سخن دارم، هین شرح دهم یا نه...

 

ominif obagheri۱۱۹@gmail.com در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

بسیار زیبا و یک شاهکار

سید محمود حسینی پناه در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۲۴ دربارهٔ رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۶۲:

آخشیج این جا به معنی مجازاً: ضدیت . معادات . جدال . جنگ . نزاع . منازعت . مخالفت

امیر ب در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۱۵:

هر چیز که در جستن آنی آنی

یعنی اگر به دنباد یافتن خدا باشی در نهایت میفهمی که خودت آنی و خدا کاملا و مطلقا در تک تک موجوداته و نه بخش از اون و نه یه آدرس بلکه خود خود خود خدایی

علی طهماسبی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۱۲ دربارهٔ خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۲۳۲:

کلمه ی پادشاها به اشتباه پادشاهان نوشته شده. در دیگر نسخه ها به جای پادشاها، ملکا نیز آمده است 

 

 

 

deargoli deargoli@gmail.com در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۹ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۶۰ - ایضا در مدح سلطان سنجر:

سلام   معنای بیت اول:                            گر دل و دست بحر و کان باشد. دل و دست خدایگان باشد

به نثر روان چیست؟

Nima . در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۵۳ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۱۶:

بیت آخرش فکر میکنم راجع به جلال الدین خلجی (شاه هندوستان در سال ۱۲۹۶/۱۲۹۰ م) صحبت کرده و یه کتاب به نام مفتاح الفتوح رو برای ایشون نوشت

فکر میکنم این غزل درمورد ایشون باشه حداقل دو بیت اخر که راجع به ایشونه و مدحشون کرده

علی پلنگ در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۰۸ در پاسخ به محمد دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۵:

به جز فروغی، ادیب و سعدی شناس و بوستان پژوهی درباره این غزل تحقیق و تصحیح کرده؟ چون این غزل از زمان سیف فرغانی دارای حرف و حدیث بسیار بوده و تعجب از مدعیان و استادان شعر که هنوز نمیدانند این غزل از مطلع ویران است، خواجه در پیِ دو بیتِ الحاقی ست.!

آرمان وکیلی صادقی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۱۳ در پاسخ به مستعار فلانی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰۳:

بدان که نمیدانی اگر دانایی..

علی عبد است و بس..

اما چه عبدی

او عبد والاست

عبد و مولاست

علی عشق است

همین

بیش از این وصفش نتوان کردو بس شب بخیر برااار

جهن یزداد در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۰۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود » بخش ۲۴ - سخن دقیقی: تهمت گرزَم، بستن اسفندیار به زنجیر و زندان گنبدان:

.ولیکن من او را به چوبی زنم  که  گیرند عبرت  همه برزنم
گرچه این بخش از دقیقی است  نه از سر کین و نادانی  که با پژوهش بسیار دانستم  که فردوسی آهنگ شاهنامه را بر پارسی گویی گذاشته و هر واژه عربی که در شاهنامه باشد بجز چند انگشت شمار  دگر همه یا واژه را  دگران  عربی کرده اند و فردوسی واژهای فارسی گفته بوده  یا انکه  بیت از فردوسی نیست  و نیازی به بودنش هم نیست   و گمانم این  را شیوه و آیین را  در شاهنامه دقیقی آغاز کرده  و چون نیک بنگریم  نیازی به   این بیت که  در ان ولیکن و عبرت امده  نبوده  و بی ان سخن یکدست تر است 

جهاندار گفتا که اینک پسر
 که آهنگ دارد بگاه پدر
ببندم چنانش  سزاوار پس
 ببندی که  کس را نبسته است کس

و نمیتوان پس از که اهنگ دارد بجاه پدر ولیکن گذاشت  همانگونه  که   «که اهنگ دارد  بجاه پدر»  گفته ای  در پهنای سخن و میان کمان است  وگفته اینگونه  بایسته و درست است  که جهاندار گفت که اینک پسر( را ) ببندم  نه اینکه اینک پسر  ولیکن  - پشت اینک و که ، ولیکن و اما و ولی  نمی آید و به هیچ گونه این بیت  نمیتوان این

غبار ره در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۵۵ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۲:

در بیت دوم

چه بسا اینگونه صحیح تر باشد:

این راه بُریدنم خیالست

 

 

 

علی هنرمند نجف ابادی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۹:

برای مشورت با حضرت حافظ در مورد ازدواج با فردی که در ملایر است این غزل آمد .

کسی که میتواند سروده های الهی و حرف از عالم ملکوت بزند قطعا خدا را ملاقات کرده است .

من تمام زندگی ام را مدیون حضرت حافظ هستم