سید مجتبی حسینی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۵:۲۹ در پاسخ به البرز بیات دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۶:

الان دانشمندان گفته اند که اثبات اینکه ما در جهانی غیرواقعی و شبیه سازی زندگی میکنیم راحتتر از اثبات واقعی بودن این جهان است و اینجا حقیقتا زندان است و باید از آن دست کشید،کمتر و سالم تر غذا بخوریم،شهوت را کنار بگذاریم و با هیچ چیز و هیچ کس هم در نبرد نباشیم،که حضورت خداوندگار،مولانای جان،به هرسه ی اینها تاکید بسیار دارد و خود نیز انجام می داد و با انجام دادن این کار ها میتوان پیش از مرگ مرد و به معشوق رسید 

محمدرضا خانی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۱۳ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۰۶:

یا آمال العارفین ... چه عجیب ... اکثریت سعی میکنند حمد و ثنا را صرفا به عشق ورزی شاعر نسبت به خداوند نسبت بدهند . در حالیکه مصرع آخر جایی برای بحث باقی نمیگذاره ... به طور کل عشق به خدای بی نیاز و حمد و ثنای آن با عشق به یک موجود نیازمند متفاوته . خداوند به حمد و ثنا و عشق ورزی ما نیاز نداره و این ما هستیم که نیازمند این عشق ورزی هستیم ولو به امید دوری از آتش دوزخ ... البته به صورت ناخود آگاه عشق ورزی به حضرت اله ، ما را به دلیل قرب الی الله از آتش دوزخ که همان دوری از نفس سرکش و غرور و تکبرمان است دور میکنه ... خلاصه همه یک چیز را میفهمیم و اون عشق به ذات بی نیازه و فقط در علت این عشق ورزی اختلاف ظاهری داریم ... 

امشب شب ۲۳ ماه مبارک رمضان سال ۱۴۰۱ ه ش است . خدایا ما را در این شب از عاشقان خاصه خودت قرار بده و شهد شیرین آن را به ما بچشان ... سبحانک ( زیباترین و کوتاهترین عبارت عاشقانه ) یا لا الله الا انت ،  الغوث الغوث خلصنا من النار ( من النار ؛ در واقع دور شدن از نفس سرکشه و اعمال نفسانی مونه )  ... التماس دعا

مسعود کریمی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۴۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱۵۸ - نواختن سلطان ایاز را:

در بیت آخر پیام زیبایی از حضرت مولانا جای تفکر داره و اون این هست که مردی که تسلیم شهوت هست روسپی واقعی هست.

مهدی بخشایی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۰۱ در پاسخ به شهاب عمرانی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۱:

سلام

حیلت لغت‌نامه دهخدا

حیلت . [ ل َ ] (ع اِ) حیلة. مکر. دستان . تدبیر. غدر. بهانه . فریب . (ناظم الاطباء). زرق . دلغم . (لغت نامه ٔ اسدی )

k۱ در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۲۲ در پاسخ به علیرضا دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » ترجیع بند - که یکی هست و هیچ نیست جز او:

در مصراع اول ابدال اتفاق افتاده یعنی شاعر به جای دو هجای کوتاه(فعلن) یک هجای بلند آورده (فع لن) اما در مصراع دوم ابدال نیومده (یعنی همون فعلن) 

احتمالا واسه همین گیج شدید

یعنی میشه

فاعلاتن مفاعلن فع لن 

فاعلاتن مفاعلن فعلن

شیدایی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۳۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۰۸:

سر انگشت اشارات خطش با دیده می گوید

حذرباید ز صیادی که خورشید است در دامش

iamadelabbasi در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۱۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:

به گمان من این غزل بسی بچه‌گانه سروده شده و بعید است از حافظ باشد. نیک میبینید که عاری از صنایع ادبیست و انتقادی هم که به واعظان دارد بیشتر شبیه دعوای دختران دبستانی است. زبان حافظ اصلا اینگونه نیست. نیز تخلص حافظانه هم ندارد.

iamadelabbasi در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۰۳ در پاسخ به مصطفی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:

هر کدام از ابیات غزلهای حافظ، معنای خود را دارند؛ چه رسد به دو غزل متفاوت که با هم قیاسشان کرده‌اید.

iamadelabbasi در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۵۴ در پاسخ به گیلدانه دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:

انسان چگونه می‌تواند درسی که تمام عمر خوانده را زیر پا بگذارد و به خلاف آن، شراب بخورد و همچنان هم به درسی که می‌خوانده ادامه دهد؟

حافظا در کنج فقر و خلوت شبهای تار

تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور

 

هر چند که شخصا اینگونه تفسیر کردن از شعر حافظ را قبول ندارم منتها اینجا دیگر مراد ما حافظ نیست. بلکه انسانی است که سالها در خواندن قرآن مداومت می‌ورزد، و در موازای همین قرآن خواندنها آن را زیر پا میگذارد.

در سکوت در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

در سکوت در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

غبار ره در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۲۳ دربارهٔ عارف قزوینی » دیوان اشعار » غزل‌ها » شمارهٔ ۳۵ - گدای عشق:

بیت ۱۱ باید چنین باشد:

در اشتباه شد عمر من و    یقین دارم

غبار ره در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۱۸ دربارهٔ فیض کاشانی » شوق مهدی » غزلیات » شمارهٔ ۱۳:

بیت آخر علی القاعده باید چنین باشد:

وگر به ذکر حقم بر زبان خروشی نیست

محسن جهان در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴۸:

تفسیر ابیات ۵ و ۶:

با توجه به بخشی از آیه مبارکه ۸۰ سوره قصص("لا یلقیها الاالصابرون، پاداش خدا بهتر است و جز شکیبایان آن را نیابند") می‌فرماید: ای انسان مادامیکه با ابزار صبر و شکر صیقل داده نشدی به معرفت الهی دست نخواهی یافت.

و خوب با چشم بصیرت توجه کن که چگونه بایست در مقابل حکم قضا وقدر تسلیم محض باشی. و با عنایت به بخشی از آیه مبارکه ۴۴ سوره شعرا ("نحن الغالبون، ما حتما پیروزیم") سعی بر مخالفت و لجاجت با امر خدا نکن که نهایتا شکست خواهی خورد.

غبار ره در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۲۴ دربارهٔ کلیم » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۴:

مرحوم آیت الله آخوند ملاعلی معصومی همدانی متخلص به فنا غزلی در این وزن و قافیه دارد مطلعش این است:

به خرابات روم بهر نگهداری دل

تا بر پیر کنم شکوه ز بیماری دل

راشد اقبال در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۲۳ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۲۰۳ - بهشت:

سلام 

سوال بنده این است که چرا برای اشعار اقبال لاهوری صوت نمیگذارید ؟

بسم الله عزیزی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۵۳ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۲۴۵ - گریهٔ ما بی اثر ناله ما نارساست:

بیت دوم عالمی از معنی در بغل دارد 

مهیار پیرکوهی در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۲۲ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۲:

بسیار زیباست این غزل و باید از حفظ باشیم چون یه روزی حالمون مثل حال وحشی موقع نوشتن این شعر خواهد شد. 

وحید سبزیان‌پور wsabzianpoor@yahoo.com در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۵۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۱۵ - اندر معنی عدل و ظلم و ثمرهٔ آن:

 

به قومی که نیکی پسندد خدای
چو خواهد که ویران شود عالمی

 

دهد خسروی عادل و نیک رای
کند ملک در پنجۀ ظالمی

 

قَالَ المُوبِذُ لِلمَلکِ: «إنَّ اللهَ إذا أَرَادَ سَعادَةَ عِبَادِهِ، اَختَارَ لَهُم خَیرَ أَهلِ أَرضِهِ.» (جاحظ، 1332، 1/162) و (ماوردی، بی‎تا: 1/ 288) (موبد به پادشاه گفت: خداوند هرگاه سعادت بندگانش را بخواهد، بهترین اهل زمینش را برای آن‎ها برمی‌گزیند.)

این نقل قول جاحظ از موبد ایرانی نشان می دهد که سعدی بسیاری از مضامین حکمی خود را از ایرانیان باستان گرفته است.

وحید سبزیان‌پور wsabzianpoor@yahoo.com در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۳۵ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب ششم در قناعت » بخش ۱۰ - حکایت:

قالَ هوشنجُ: «... مِن طَلَبِ الفُضُولِ الوُقُوعُ فِی البَلایَا

این عبارت را ابن مسکویه از حکیمان ایرانی نقل کرده

هرکس زیاده خواهی کند در بلا می افتد

دقیقا همان نتیجه ای است که سعدی از این داستان گرفته است