یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۴۸ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۵۵- سورة الرحمن » ۱ - النوبة الاولى:
13 - فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ (بکدام از نعمتها خداوند خویش، خداوند خویش را می‌نااستوار گیرید ای آدمیان و پریان.)
***
[یزدانپناه عسکری]
فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبان
آیاتی که در افق اعلی حقیقتش را بهتر در می یابید.
[آن هنگام که به اعلی درجه نور آگاهی برسید. نه کاهش آن (تُکَذِّبانِ)]
فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبان- الرحمن : 13 ، 16 ، 18 ، 21 ، 23 ، 25 ، 28 ، 30 ، 32 ، 34 ، 36 ، 38 ، 40 ، 42 ، 45 ، 47 ، 49 ، 51 ، 53 ، 55 ، 57 ، 59 ، 61 ، 63 ، 65 ، 67 ، 69 ، 71 ، 73 ، 75 ، 77 . [31 بار]
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۱۷:
آیا اینجا منظور از پنج شمع پنج تن است؟
المیرا تنابنده در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۱۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۱:
وه که جدا نمیشود نقش تو از خیال من تا چه شود به عاقبت در طلب تو حال من
معنی این بیت از شعر چیه؟ ممنون میشم راهنمایی کنید
حبیب شاکر در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۵۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۳:
سلام بر دوستان عزیز
پندی دهمت به که بکارش بندی
دل شاد نما ،تا که ز شادی خندی
کی رفته دوباره آید و ما مانیم؟
از مهر جهان عاقلی ار دل کندی
سپاس از یاران
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۵۶ در پاسخ به س ش دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸۰:
دوستان اگر جایی غلط املایی هست لطف کنین از اون بالا دکمه ویرایش استفاده کنند تا بقیه به اشتباه نیفتند
ممنون
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۰۵:
منظور از 3 ماه سخن گویم و نه ماه خموش چیه
اصا کیه که همچی خصلتی داره؟
MOSTAFA Nikroozi در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۱۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۰۰:
عشق واقعی به معشوق
مهستی کیا در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۴۸ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵:
دو بیت "زاهدی به میخانه سرخ رو ز می دیدم" و "دین‌و دل به یک دیدن باختیم و خرسندیم" در یکی از آوازهای شهرقصه اثر بیژن مفید استفاده شده.
میروی و مژگانت فتنه ها بر انگیزد
میروی و میریزی خون خلق و میدانی
...
با عرض پوزش تمامی آواز را نوشتن خارج از صبر بنده میباشد :)
یاسر رفیعی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۴۷ در پاسخ به معین احمدی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۷:
درود بر شما ..دقیقا ...شاهکاره این آلبوم ..یکی از دهها شاهکار استاد محمد رضا شجریان ، خسرو بی بدیل آواز ایران ،که با همکاری روانشاد پرویز مشکاتیان اجرا شده است .من هم بیش از بیست سال است که با آثار استاد زندگی میکنم ...ایشان با شناخت کاملی که از ادبیات ایران زمین داشتند ، اشعار را به بهترین شکل ممکن اجرا می کردند .گویی اگر سعدی و حافظ و....در هنگام سرودن این ابیات دقیقا همین حس و حال رو می خواستند منتقل کنند .
حسین غنجی فشکی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۴۲ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۲۴:
با سلام و وقت بخیر، خدا رحمت کنه این شاعر بزرگوار و همه شاعران عرصه ادب و فرهنگ و معرفت را ، خواستم یک نکته اینجا اضافه کنم آن هم اینکه ، از کوتهی ماست اگر موفقیت حاصل نمیشود، از ضعف امید و توکل و ایمان و تلاش ماست که دستاورد بهتری نداریم ، نعمت ها فراوانند ولی ناشکریم ، ناشکری و نرسیدن ما از کوتهی فکر و خرد و معرفت و همت ماست🌸🌸🌸
دکتر صحافیان در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۶:
روز سخت جدایی و شب طاقت فرسای فراق به پایان رسید، زبرا در حال عبور ستاره خجسته فال نیک دیدارش را زدم( نظامی:بسا فالا که از بازیچه برخاست/چو اختر می‌گذشت آن فال شد راست)
۲- نمی‌بینی که فخر فروشی و ناز پاییز در گام‌های سبز بهار به پایان رسید!
۳- و شکر که از دولت گوشه کلاه گل، غرور زمستان و سیطره خار پایان یافت.
۴-به پگاه امید که برای این پیروزی در پرده غیب به اعتکاف نشسته، بگو طلوع کن که شب تاریک دوری تمام شده است( خانلری: شد معتکف)
۵- همین‌طور پریشانی شب‌های فراق در سایه موهای خوشبو و خوشایند معشوق پایان گرفت(خانلری: از غم دل)
۶- هنوز از شوق باورم نمیشود که پیمان شکنی روزگار و داستان فراق پایان یافته باشد!
۷- ای ساقی که حال خوشمان را با دیدار فراهم ساختی! پیوسته جامت از باده عشرت پر باد! که آشفتگی خمار با چاره‌جویی تو پایان می‌یافت.
۸- گرچه کسی حافظ را به حساب نیاورد، اما مهم این است که رنج بی‌پایان فراق پایان یافته و‌حال خوش در دسترس.
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح
مرتضی یعقوبی در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۶:
درود خدمت بزرگواران
به عرض دوستان عزیزی که فرموده اند این شعر از شاهکارهای شیخ اجل حضرت سعدی نیست برسانم، شاید مصرع اول که حضرت میفرمایند ((خوشا و خرما آن دل که هست از عشق بیگانه)) کمی خواننده را به شک وا دارد، ولی در مصرع بعدی شیخ اجل مهر تأئیدی بر شاهکار خود میزند، و میفرماید ((که من تا آشنا گشتم دل خرم نمیبینم)). منظورشان این است که زمانی که عاشق واقعی شدم و با آن عشق لایزال آشنا گشتم فهمیدم که هر دلی که با این معشوق آشنا نگردد الحق که خوش و خرم نیست.
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۰۰ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:
4- تا تطاول نپسندی و تکبر نکنی - که خدا را چو تو در ملک بسی جانورند
5- این سراییست که البته خلل خواهد کرد - خنک آن قوم که در بند سرای دگرند
***
[یزدانپناه عسکری]
تمامی مخلوقات و موجودات و جانوران ارحام خود را دارند ( نُقِرُّ فِی الْأَرْحامِ – الحج : 5)
ارحام سایر مخلوقات و سرای دگر در بند حرکت جوهری مجموعه اسماء انسان (البقرة : 31 - وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ کُلَّها) از نفس واحده است.( الأنعام : 98 - وَ هُوَ الَّذی أَنْشَأَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَفْقَهُونَ)
امیرالملک در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۰۶ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۸:
ما را به رایگان بخر از ما و داغ برنه
ای درد و داغ عشق ترا ما به جان خریده
در آن روزگار برده را که می خریدند داغی بر او مینهادند تا مالک او معین شود.
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۴۹ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۲۶- سورة الشعرا- مکیة » ۴ - النوبة الاولى:
77- وَ اتَّقُوا الَّذِی خَلَقَکُمْ و بپرهیزید از عذاب آن خدای که شما را بیافرید، وَ الْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِینَ (۱۸۴) و گروهان پیشینیان.
***
[یزدانپناه عسکری]
الشعراء : 184 - وَ اتَّقُوا الَّذی خَلَقَکُمْ وَ الْجِبِلَّةَ الْأَوَّلینَ
محافظت کنید از نور آگاهی خلقت جبلی خود با درآمدن به درک جبلی اولین[درک و تعقل و فطرت اولیه خدائی]؛
(وَ اتَّقُوا الَّذی أَمَدَّکُمْ بِما تَعْلَمُونَ - الشعراء/132؛ وَ لَقَدْ أَضَلَّ مِنْکُمْ جِبِلاًّ کَثیراً أَ فَلَمْ تَکُونُوا تَعْقِلُون - یس/62)
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۴۴ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۱۸- سورة الکهف- مکیة » ۵ - النوبة الاولى:
2- «عُرِضُوا عَلی رَبِّکَ» و عرض کنند ایشان را بر خداوند تو، «ًّا» صفها بر کشیده، «َدْ جِئْتُمُونا» و گویند ایشان را آمدید بما، «ا خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ» چنان که شما را آفریدیم روز پیشین، «ْ زَعَمْتُمْ» بلکه چنین میگفتید بپنداشت، «َّنْ نَجْعَلَ لَکُمْ مَوْعِداً (۴۸)» که ما شما را روز وعده ننهاده‌ایم.
[یزدانپناه عسکری]
الکهف : 48 - وَ عُرِضُوا عَلی رَبِّکَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونا کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَکُمْ مَوْعِدا
در آمدن ذات و تجربیات عمل (جِئْتُمُونا) به موعد مقرر و باز پس گیری نیروی حیاتی و تطهیر مَصْفُوفَة (فک) و اتصال فیوض منفصل (خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ).
***
[محمد رضا آدینه وند لرستانی]
الکهف : 48 - وَ عُرِضُوا عَلی رَبِّکَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونا کَما خَلَقْناکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَکُمْ مَوْعِدا
آنها همه در یک صف به پروردگارت عرضه می شوند (و به آنها گفته میشود) شما همگی نزد ما آمدید آنگونه که در آغاز شما را آفریدیم اما شما گمان می کردید ما موعدی برایتان قرار نخواهیم داد. (کلمه الله العلیا ج3 ص 858)
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۳۶ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۱۵- سورة الحجر- مکیة » ۱ - النوبة الاولى:
3- اگر مسلمان بودندی. «ذَرْهُمْ» گذار ایشان را، «یَأْکُلُوا وَ یَتَمَتَّعُوا» تا می‌خورند و کام می‌رانند، «وَ یُلْهِهِمُ الْأَمَلُ» و دراز دیدن عمر ایشان را مشغول میدارد، «فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ (۳)» تا آن گه که آگاه شوند.
***
[یزدانپناه عسکری]
الحجر : 3 - ذَرْهُمْ یَأْکُلُوا وَ یَتَمَتَّعُوا وَ یُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ یَعْلَمُون
اقتضاء حکمت آگاهی وخلقت، مصون از افراط و تفریطِ درک مستدل و منطقی حیات دنیوی است. [(الَّذِی خَلَقَکَ فَسَوَّاکَ- انفطار/7) ؛ (یَأْکُلُوا، أکل: ادراک - أُکُلُها دائِم) ؛ (یُلْهِهِمُ : لَهْو: آن چیزی است که انسان را از آنچه که برای او لازم و مهم است باز می دارد) ؛ (الإمل، أمل- التَّأَمُّل- اندیشیدن و فکر کردن در امور و حقایق، پرستش و نیایش عقلی بدرگاه خداوند) ؛ (سَوِیّ: چیزی که در مقدار و کیفیّت از افراط و تفریط، مصون است)]
***
[حسین انصاریان[
الحجر : 3 - ذَرْهُمْ یَأْکُلُوا وَ یَتَمَتَّعُوا وَ یُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ یَعْلَمُون
بگذارشان تا بخورند و [با لذایذ مادی و زودگذر] کامرانی کنند، و آرزوها سرگرمشان نماید؛ پس به همین زودی [حقّانیّت اسلام و فرجام شوم خود را] خواهند فهمید(انصاریان، حسین، ترجمه قرآن (انصاریان)، 1جلد، اسوه - ایران - قم، چاپ: 1، 1383 ه.ش.ص 262)
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۳۰ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۸۹- سورة الفجر- مکیة » النوبة الاولى:
22- وَ تُحِبُّونَ الْمالَ و دوست میدارند مال را حُبًّا جَمًّا دوستی سخت فراوان.
***
[یزدانپناه عسکری]
الفجر : 20 - وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا
خروج از عمق حدود ادراک انسان و ثبات و ایستا و افراط در حواشی. (یا حَسْرَتی عَلی ما فَرَّطْتُ فِی جَنْبِ اللَّهِ- 56/ زمر) [(المال، مَیْل از حالت اعتدال و وسط بیکی از دو طرف) ؛ (حَبَّة القلب ؛ تعلق و دوست داشتن و ثبات قلب و ادراک) ؛ (جما، جمم : ایستا و راکد)
*
[علی اکبر قرشی بناب]
الفجر : 20 - وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا
مال را به طور افراط دوست می دارید.(قرشی بنابی، علی اکبر، تفسیر احسن الحدیث، 12جلد، بنیاد بعثت، مرکز چاپ و نشر - ایران - تهران، چاپ: 2، 1375 ه.ش. ج12ص 218)
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۲۰ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۲۴- سورة النّور- مدنیّة » ۳ - النوبة الاولى:
4- «وَ لْیَسْتَعْفِفِ» و ایدون بادا که از زنا باز ایستند و پاک زیند، «الَّذِینَ لا یَجِدُونَ نِکاحاً» ایشان که زن نیاوند و بهای کنیزک ندارند، «حَتَّی یُغْنِیَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ» تا آن گه که اللَّه ایشان را بی‌نیاز کند از فضل خویش، «وَ الَّذِینَ یَبْتَغُونَ الْکِتابَ» و ایشان که مکاتبت جویند و نبشته باز فروخت، «مِمَّا مَلَکَتْ أَیْمانُکُمْ» از بردگان شما، «فَکاتِبُوهُمْ» ایشان را مکاتب کنید، «إِنْ عَلِمْتُمْ فِیهِمْ خَیْراً» اگر دانید که داشت خود یاوند و با کار خویش برآیند، «وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذِی آتاکُمْ» و ایشان را از آن مال که اللَّه شما را داد چیزی دهید، «وَ لا تُکْرِهُوا فَتَیاتِکُمْ عَلَی الْبِغاءِ» و پرستاران خویش را بر زنا مدارید، «إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً» چون پاکی و پرهیزگاری میخواهند، «لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَیاةِ الدُّنْیا» تا چیزی بدست آرید از چیز این جهانی، «وَ مَنْ یُکْرِهْهُنَّ» و هر که ایشان را ناکام بر زنا دارد، «فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِکْراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِیمٌ» (۳۳) اللَّه آن پرستاران بناکام بربدی داشته را آمرزگارست و بخشاینده.
***
[یزدانپناه عسکری]
النور : 33 وَ لْیَسْتَعْفِفِ الَّذینَ لا یَجِدُونَ نِکاحاً حَتَّی یُغْنِیَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ الَّذینَ یَبْتَغُونَ الْکِتابَ مِمَّا مَلَکَتْ أَیْمانُکُمْ فَکاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فیهِمْ خَیْراً وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذی آتاکُمْ وَ لا تُکْرِهُوا فَتَیاتِکُمْ عَلَی الْبِغاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَیاةِ الدُّنْیا ط وَ مَنْ یُکْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِکْراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحیم
بسنده نمی کنند به زیستن با حداقل نور آگاهی چون که در وجود خود پیمانی با «آم» نبسته اند و نور آگاهی شان رشد می کند از فضل خدای آگاه و وسعت دهنده آگاهی اراده می کنند کتاب فیوض خدا را (أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَکْتُبُونَ- 41/ طور) سختی و مشقتی خارج از وجود انسان نیست، برای مُدرک عرض حیات دنیوی، اگر نگه دارنده نور آگاهی خود باشد. خداوند آمرزنده کسی است که تن به خواسته وادار کننده خود نمی دهد. [( بِغَفْرَتِهِ: نور آگاهی و نیروی حیات خود را از قسم خورده به اغوا، آنگونه که واجب است و بایستی پوشیده شود مستور دار) ، ( سُجَّداً یَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ اللَّه - الفتح/29)]
***
[محمدرضا آدینه‌وند لرستانی]
النور : 33 وَ لْیَسْتَعْفِفِ الَّذینَ لا یَجِدُونَ نِکاحاً حَتَّی یُغْنِیَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ ط وَ الَّذینَ یَبْتَغُونَ الْکِتابَ مِمَّا مَلَکَتْ أَیْمانُکُمْ فَکاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فیهِمْ خَیْراً ط وَ آتُوهُمْ مِنْ مالِ اللَّهِ الَّذی آتاکُمْ ط وَ لا تُکْرِهُوا فَتَیاتِکُمْ عَلَی الْبِغاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّناً لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَیاةِ الدُّنْیا ط وَ مَنْ یُکْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِکْراهِهِنَّ غَفُورٌ رَحیم
و آنها که وسیله ازدواج ندارند باید عفّت پیشه کنند تا خداوند آنان را به فضلش بی نیاز سازد و بردگانی از شما که تقاضای مکاتبه (قرارداد مخصوص برای آزاد شدن) را دارند با آنها قرارداد ببنیدید اگر رشد و صلاح در آنها احساس می کنید (و بعد از آزادی توانائی زندگی مستقل را دارند) و چیزی از مال خداوند که به شما داده است به آنها بدهید و کنیزان خود را برای تحصیل متاع دنیا مجبور به خودفروشی نکنید اگر آنها می خواهند پاک بمانند و هرکس آنها را بر این کار اکراه کند (سپس پشیمان گردد) پس همانا خداوند بعد از این اکراه آمرزنده و مهربان است.(آدینه وند لرستانی، محمدرضا، کلمة الله العلیا، 6جلد، اسوه - ایران - تهران، چاپ: 1، 1377 ه.ش. ج4 ص 492)
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۰۰ دربارهٔ میبدی » تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار » ۷۴- سورة المدثر- مکیة » النوبة الاولى: