فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۸ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۰۵:۲۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷:
این کهنه رباط را که عالَم نام است / وآرامگه اَبلَقِ صبح و شام است
بزمی ست که وامانده یِ صد جمشید است / قصریست که تکیه گاه صد بهرام است
- کهنه رباط: کاروانسرای قدیمی که در آن موقت و کوتاه در آن اقامت داریم. کهنه نسبت به مدت زندگی ما در آن بسیار قدیمی است و اشاره به این دارد که مورد استفاده یِ درگذشتگان و مردگان هم بوده است.
- عالَم: جهان, دنیا
- آرامگه اَبلَق: خوابگاه سیاه و سفید که با ورودِ روز و شب به آن رنگ آن سفید و سیاه می شود. دنیا همچون خوابگاهی است که رنگِ آن با آمدن روز و شب تغییر می کند. در اینجا خیام این تغییر رنگ را به سکونتِ موقتی روز و شب در این کاروانسرا تشبیه کرده است.
- بزم: پارتی و مهمانی, مجلسِ عیش و نوش, # رزم
- وامانده: به ارث رسیده, میراث
- صد: نشانه کثرت, تعدادِ بیشماری
- تکیه گاه: محل استراحت و آسایش, در اینجا مجازا تخت و گاه (کاخ و قصر)
در این رباعی خیام باز تاکید بر زندگیِ کوتاه و بی وفایی این دنیا دارد. با آوردن نام های جمشید و بهرام که هر دو در اوج عزت و لذت بودند این نکته را خاطرنشان می کند که دنیا به این دو با این عظمت و شکوه وفا نکرد ماکه جایِ خو داریم! شاید غزل ۳۷ دیوان حافظ از این رباعی الهام گرفته باشد:
بیا که قصرِ اَمَل سخت سست بنیاد است / بیار باده که بنیادِ عُمر بر باد است
مجو درستیِ عهد از جهانِ سست نهاد / که این عجوز عروسِ هزار داماد است
نشانِ عهد و وفا نیست در تبسمِ گُل / بِنال بلبلِ بیدل که جایِ فریاد است
- قصرِ اَمَل: کاخِ آرزوها
- بیار باده: شراب را بیاور, بیا شاد باشیم و شادمانی کنیم و غصه یِ زندگیِ کوتاه این دنیایِ بی وفا نخوریم!
- مجو درستی عهد: انتظار وفا و وفاداری نداشته باش
- که این عجوز, عروس هزار داماد است: که این دنیایِ پیر, به عقد و نکاح همه در میآید ولی به هیچ یک وفا نمی کند. در اینجا صفت عجوز به این نکته اشاره دارد که انسان اینقدر عاشق و شیفته یِ این دنیا می شویم که زشتیها, کهولت و فرتوتی و چینِ و چروکهایِ این عروس سالخورده را ندیده و او را همچون دوشیزگانِ پاکدامن قلمداد می کند, عروسِ دنیا هم زشت و چروکیده است و هم بی وفا,خلاصه در یک کلام در کمالِ زشتی به هیچ شوهری جوابِ رد نمی دهد! برای همین است که بعضی از روانشناسان عاشقی را با جنون یکی دانسته اند چرا که عاشق هیچ کدام از زشتیها را ندیده و بعضا زشتیها را زیبایی نیز می پندارد!
تورنتو >اونتاریو> کانادا {۲۸ ژوئن ۲۰۲۳}
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۸ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۴۰ دربارهٔ محمد بن منور » اسرار التوحید » باب دوم - در وسط حالت شیخ » فصل سوم » منقولات » شمارهٔ ۱۶۲:
شیخ گفت طمع از کار بیرون باید کرد اگر خواهی کی عمل بر تو سبک گردد در عمل بی‌طمع باید بود.
***
[یزدانپناه عسکری]
بی عملی: عمل کردن برای عمل نه برای نتیجه.
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۸ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۱۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۲:
7- سعدی شوریده بی‌قرار چرایی - در پی چیزی که برقرار نماند
***
[سهراب سپهری]
و اگر مرگ نبود دست ما در پی چیزی می‌گشت.
***
[یزدانپناه عسکری]
مرگ پایان دادن به خواسته‌ها است و رنج جستجو را برمی‌دارد.
هشت کتاب ، سهراب سپهری – تهران : انتشارات طهوری 1385- صفحه 294
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۸ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۰۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۹:
11- گفتم که: رفیقی کن با من که منم خویشت - گفتا که: بنشناسم من خویش ز بیگانه
***
[یزدانپناه عسکری]
وضعیت قلب چگونگی رفتار و احساس انسان را تعیین می‌کند.
_______
7:96-7:207
مشتاق در ۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۸ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۰۲:۵۰ دربارهٔ امیر شاهی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۱ - استقبال از سعدی:
"به ریشم" باید "بریشم" باشد که مخفف ابریشم است. تار های ساز تنبور در قدیم از جنس ابریشم بوده و اشاره به آندارد که دائم هنگام نواختن در تب وتاب است
منوچهر قربانی در ۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۸ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۱۰ دربارهٔ فرخی یزدی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۰:
درود ها بر شما
لذت بردم
خداوند همه رفتگان موسیقی و شاعر گرانقدر فرخی یزدی و عزیزان برنامه گلها را بیامرزد
و ماندگان عالم خاکی زنده باشند و خدا حفطشان کند
قربانی شیراز
پری در ۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۸ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۵۰ در پاسخ به نیما دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۲:
در اصل چولگان بوده که معرب به لام بوده (فتحه ) مانند صولجان که به مرور زمان دستخوش دگرگونی شده و لام ازش افتاده
اسماعیل ونکی در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۱۶ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶۸:
بیت آخر اینگونه است :
گدایی درت ار فیض را شود روزی
وحید دهرم و بر هر دو کون پادشهم
حسن در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۰۴ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۲۸ - مقالت پنجم در وصف پیری:
بیت ۳۰ زنگی بجای رنگی صحیح است.
حسن در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۵۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۲۸ - مقالت پنجم در وصف پیری:
بیت ۱۳ عیب بجای غیب صحیح است.
حسن در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۲۹ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۲۷ - داستان پیرزن با سلطان سنجر:
بیگنه از خانه به رویم کشید.....و در ادامه به کویم کشید درست است چراکه حداقل دوحرف آخر کلمه باید هم قافیه باشند.دوستی فرمودند:بیگنه سیلی به رویم کشید.اخه این با وزن شعر نمیخونه.به نظامی عزیز رحم کنید
کنعان متین در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰:
گوشِ کران یا گوشه کران.
گوشه کران منظور چیست؟
بس دودلی میان دل زابر گمان .
راهم توضیح دهید. لطفا. سپاس.
دوستدار حافظ در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۰۱ در پاسخ به سیدعلی (رضا) ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۱:
تفسیر بسیار دلنشینی بود🙏🌷
آرش ثروتیان در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۲۹ در پاسخ به عباس جنت دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲۹:
جناب آقای جنت
فرموده‌اید :خیلیها معتقدند که "پذیر صدق" درست است نه "پنیر صدق"
بنده در چاپهای دیوان کبیر و نسخ اینترنت همه جا پنیر صدق دیدم و به گمانم نخستین کسی هستم که پذیر صدق را پیشنهاد کردم. علاقه‌مندم بدانم اگر خیلیها چنین اعتقادی داشته‌اند کجا مطرح کرده‌اند؟
Mahmood Shams در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۵۱ در پاسخ به Polestar دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴:
با سلام و درود
بنظر بنده ( قلب) با توجه به مصرع دوم ( خالصی باید )
سکه و سیم ناسره و تقلبی صحیح تر باید باشه
علی محمودی در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۳۱ در پاسخ به رضا از کرمان دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۸ - چالیش عقل با نفس هم چون تنازع مجنون با ناقه میل مجنون سوی حره میل ناقه واپس سوی کره چنانک گفت مجنون هوا ناقتی خلفی و قدامی الهوی و انی و ایاها لمختلفان:
سلام حاجی رضا
تشکر
توضیحت عالی بود،ممنون.
محمدامین احمدی در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۲۱ در پاسخ به قاسم پور دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۵ - ملاقات پادشاه با آن ولی که در خوابش نمودند:
سلام برادر حکیم مولانا اهل تسنن بوده و به امیر مومنان اعتقادی نداشته و تنها برای توصیف برزگی آن شخص از صفت مجتبی و مرتضی استفاده کرده
یزدانپناه عسکری در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۱۰:۰۳ دربارهٔ خواجه عبدالله انصاری » طبقات الصوفیه - امالی پیر هرات » بخش ۳۹ - فی مناجاته:
6- چونست حال او که او را نیافت. این وجودست و آن شهود. ادراک درین نرسد و دران رسد.
***
[ادموند هوسرل]
هوسرل، در پدیدارشناسی خود، از ابزار شهود استفاده کرد و آن را به مثابه یک نظریه مطرح نمود. وی برای اینکه بتواند از صور و مفاهیم کلی ، تحت عنوان صور مقولی، شناخت پدیدار شناسانه داشته باشد، نیاز داشت که تأثیر شهودی را از شهود حسی فراتر ببرد و مفهوم شهود را به گونه ای گسترش بدهد؛ چنان که در پژوهش ششم کتاب پژوهش های منطقی تمام کوشش خود را صرف تحلیل و بررسی ساختاری مفهوم شهود کرد تا اثبات نماید که شهود فراحسی، که او آن را شهود مقولی نامید، می تواند صورمقولی را به نحو پدیدارشناسانه مورد شناخت قرار دهد. (1)
[یزدانپناه عسکری]
در ادراک معمول همه واقعیت نمایان نمی‌شود. لازمه‌ی گسترش ادراک، فاصله گرفتن از ذهن و تفکر خطی، سکوت درون، تعقل قلب و معطوف شدن آگاهی و رشته‌های نور وجود به اراده در عمل می‌باشد.
1- پدیدارشناسی هوسرل، حمیدرضا آیت اللهی/فهیمه دهباشی - نشریه معرفت فلسفی ،شماره 24
رؤیا مرادی در ۳ سال و ۴ ماه قبل، چهارشنبه ۷ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۵۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۷:
معنی و تفسیر این رباعی چیست ؟
اردشیر در ۳ سال و ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۸ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۰۶:۰۴ در پاسخ به سیدعلی (رضا) ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۱: