amirrahmati۱۳۸۳ در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۲۶ در پاسخ به مظلومی دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۵۷ - مناظرهٔ خسرو با فرهاد:
توی این مصرع که جایگزین کردی وزن درست مصرع از بین رفته و با بقیه مصرع ها یکی نیست
سفید در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۵۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۴۴ - قصه آنکس کی در یاری بکوفت از درون گفت کیست آن گفت منم گفت چون تو توی در نمی‌گشایم هیچ کس را از یاران نمی‌شناسم کی او من باشد برو:
ای خدا جان را تو بنما آن مقام
کاندرو بی‌حرف می‌روید کلام...
سفید در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۵۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۴۴ - قصه آنکس کی در یاری بکوفت از درون گفت کیست آن گفت منم گفت چون تو توی در نمی‌گشایم هیچ کس را از یاران نمی‌شناسم کی او من باشد برو:
نیست گنجایی دو من در یک سرا...
سفید در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۵۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۴۴ - قصه آنکس کی در یاری بکوفت از درون گفت کیست آن گفت منم گفت چون تو توی در نمی‌گشایم هیچ کس را از یاران نمی‌شناسم کی او من باشد برو:
خام را جز آتش هجر و فراق
کی پزد کی وا رهاند از نفاق...
.
چون توییِ تو هنوز از تن نرفت
سوختن باید تو را در نارِ تفت...
پندار پاکزاد در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۰۰ در پاسخ به معتبرزاده دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۰:
درود جناب معتبر زاده
در مصرع اخر منظور از دو مه فگار چیست؟
معنی واژه دو مه و خوانشش را در هیچ کجا پیدا نکردم ممنون میشم اگر پاسخ بدید.
مهرداد در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۴۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۴۴ - رجوع به قصهٔ رنجور:
در شرح دکتر سروش این بیت نیست:
زین مناره صد هزاران هم‌چو عاد
در فتادند و سر و سر باد داد
فرشاد گودرزی در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۲۴ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۵۷ - مناظرهٔ خسرو با فرهاد:
هر سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند....
بدون هیچ شک و اغراقی بهترین مناظره‌ی طول تاریخ ادبیاتِ.
روح و ریحان در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۰۷ دربارهٔ وحدت کرمانشاهی » غزلیات » شمارهٔ ۱:
وحدت که بود زنده خَضَروار مگر خورد
از چشمه حیوان فنا آب بقا را
تا به مقام فنا نرسی، زنده نمیشی، فوق زیبا
فرهود در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۲۶ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هفتم در تأثیر تربیت » حکایت شمارهٔ ۱۲:
هم‌کجاوه را به این علت «عدیل» می‌گفته‌اند که شخصی هم‌وزن و هم‌سنگ را در یک سوی دیگر کجاوه می‌گذاشته‌اند.
خانم الف در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۸:۲۲ دربارهٔ مجد همگر » دیوان اشعار » معمیات » شمارهٔ ۵:
منظور هندوانه است؟
فرهود در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۷:۵۱ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هفتم در تأثیر تربیت » حکایت شمارهٔ ۱۷:
بدرقه یعنی محافظ و گارد
جاوید مدرس اول رافض در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۳۳ دربارهٔ جامی » دیوان اشعار » فاتحة الشباب » غزلیات » شمارهٔ ۶۴:
عشق شد در دل مقیم ای عقل درد سر ببر
در بیت سوم ( درد سر ببر) درست نیست
بجایش درد سر برو
باید گفت:
عشق شد در دل مقیم ای عقل درد سر برو
کاندرین خلوتسرا محرم نمی بینم تو را
یاسان در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۴۰ در پاسخ به شایان دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۳:
«دنیا» درست است. (همانطور که شما به منابع دیگر نیز رجوع کرده‌اید) «دنیا» (دن+یا) از دو هجای بلند تشکیل شده در حالی که در نگاه نخست انتظار می‌رفت به جای هجای بلند دوم دو هجای کوتاه بیاید، اما این از «اختیارات شاعری» است که در مواردی خاص یک هجای بلند را به جای دو هجای کوتاه بگذاریم.
فرهود در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۳۴ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۱۶:
در تمام اشعار کهن ایرانی تلفظ گرسنه، گُرْسِنِه یا گُرْسَنِه درست است. در خوانش شعرها، تلفظ امروزی آن یعنی در سیلاب اول «گُرُس» کاملا غلط است. این تلفظ غلط ظاهرا در دوره قاجار و پایتختی تهران همه‌گیر شده است.
و زآن پس بیامد سوی میمنه
چو شیر ژیان کاو شود گرسنه
فردوسی
یاسان در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۴:۲۹ در پاسخ به مسعود دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۳:
توضیح نداده‌اید که روی چه حسابی فکر می‌کنید یه جور سانسور بوده؟ در حالی که در منابع مختلف همین آمده. این از اختیارات شاعری است که در موارد خاصی می‌توان دو هجای کوتاه را با یک هجای بلند جایگزین کرد. از قضا اگر به جای «دنیا» کلمه «بهشت» بگذارید بسیار با وزن شعر ناجور خواهد بود.
علیرضا میرشکار در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۲۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۸ - کشته شدن سهراب بر دست رستم، شناختن پسر از مهره و بازداشتن پدر از خودکشی:
من همیشه بخش هجده رو میخونم و همیشه گریه میکنم ،همیشه ،همیشه ،همیشه
شولیده در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۰:
پدرم با ارزشترین چیز در دنیا را بخاطر زندگی در لحظه با عشقش به پشیزی فروخت. مشخصه بودن با حوا به بهشت می ارزید... منم که فرزند همون پدرم هم باید به چنین مرحله ای برسم.....زندگی در عشق و کنار یار بالاترین لذت دنیاست.... پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت......
رضا Rjamshidy@gmail.com در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۱۵ دربارهٔ وحشی بافقی » فرهاد و شیرین » بخش ۱۰ - گفتار در چگونگی عشق:
همین میل است کآهن را در آموخت
کآهن درست است نه کهن
ج امیدوار در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۰۶:۳۹ دربارهٔ سعدی » گلستان » دیباچه:
شیوایی و شیرینی سخن سعدی به اندازه ایست که نقایص بعضی از عقایدش را میپوشاند. بعنوان مثال :
پشت دوتای فلک راست شد از خرمی
تا چو تو فرزند زاد مادر ایام را
حامیان برابری زن و مرد از اینکه سعدی همه کردیت فرزند آوری را به پدر داده است ممکن است گله مند شوند ولی این بیت آنقدر رسا، شیرین و شیوا گفته شده که خواننده یا متوجه نمی‌شود ویا به دیده اغماض مینگرد.
یحیی ولی در ۲ سال و ۱۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۷ آذر ۱۴۰۲، ساعت ۰۶:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۲: