آن گل که وفای بلبلانش حالیست
در پرسش ما قرین فارغبالیست
صد مجلس داشت با حریفان همه شب
یک بار نگفت جای قدسی خالیست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن گل که وفای بلبلانش حالیست
در پرسش ما قرین فارغبالیست
صد مجلس داشت با حریفان همه شب
یک بار نگفت جای قدسی خالیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ گل و بلبل است که در آن وفاداری بلبل به گل و زیباییاش بیان شده است. شاعر اشاره میکند که گل در بین حریفانش از زیبایی و خوش گذرانی صحبت میکند، اما هیچگاه از کمبود یا جای خالی قدسی صحبت نمیکند. در واقع، این نکته به نظر میرسد که زیبایی و لذتهای دنیوی بر جستوجوی معنوی و جای خالیهای روحی غلبه دارد.
هوش مصنوعی: آن گلی که بلبلها به او وفادارند، حالش در برابر سوالات ما همراه با آرامش و بیخیالی است.
هوش مصنوعی: او در طول شب صد جلسه با دوستانش داشت، اما هرگز یک بار هم نگفت که جای کسی در این مجالس خالی است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
حال دل دیوانه عجایب حالیست
کین نقطه دل بروی دلبر خالیست
در حیرت آنکه این چه خالست و چه رو
خاموش چنانم که تو گوئی لالیست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.