به خود چند ای دل بی‌طاقت از افسانه‌ها پیچی
چو موی دیده آتش هر زمان بر شانه‌ها پیچی
گریبان لباس کعبه دل می‌توان گشتن
چرا بر دست و پا چون دامن دیوانه‌ها پیچی
برآید تا ز دستت مجلسی روشن کن از عارض
چو دود شمع تا کی بر پر پروانه‌ها پیچی
چو تار عنکبوت آخر در این ماتم‌سرا تا کی
ز غفلت بر در و دیوار این ویرانه‌ها پیچی
بجو راهی که تا از خویشتن بیرون نهی پا را
به خود چون دود تا کی در درون خانه‌ها پیچی
چو خم در گوشه‌گیری باش و ناپیدا بمان تا کی
ز بی‌مغزی چو بوی باده در میخانه‌ها پیچی
در این باغ جهان قصاب بیرون کن سر از جایی
چو کرم تار تا کی خویش را در لانه‌ها پیچی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل و روان خود خطاب می‌کند و از طرز تفکر و رفتارهای درون خود می‌سازد. او از خویشتن‌پنداری و افکار آشفته‌ی خود می‌گوید و می‌خواهد که از این طرز زندگی رها شود. با تصویرسازی‌های گوناگون، مانند دامن دیوانه‌ها و نمایش پروانه‌ها و شمع، حس ناامیدی و تکرار را به تصویر می‌کشد. شاعر از این می‌نالد که در این دنیا مانند کرم و تار در لانه‌های خود گرفتار شده و از شفافیت و روشنی دور است. در نهایت، او به جستجوی راهی برای رهایی و خروج از این وضعیت می‌پردازد.
هوش مصنوعی: ای دل ناآرام، چرا خود را در افسانه‌ها درگیر می‌کنی؟ مانند موی دیده که همیشه بر روی شانه‌ها میریزد و آتشین است، تو نیز همیشه در حال پیچیده شدن در این داستان‌ها هستی.
هوش مصنوعی: می‌توان در دل لباس مقدس کعبه را بر تن کرد، اما چرا باید مثل دیوانگان به دور از وقار و بی‌مقدار دراز کشید و به خود پیچید؟
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی، مجلسی پرنور برپا کن و از چهره‌ات مانند دود شمع روشنایی پخش کن، اما تا کی می‌خواهی پروانه‌ها را در گردایت بپیچانی؟
هوش مصنوعی: در این مکان پر از اندوه، مانند تار عنکبوت که به آرامی در گوشه و کنار می‌پیچد، تا چه زمانی باید به خاطر غفلت، این ویرانی‌ها را دور بزنیم و بی‌توجه باشیم؟
هوش مصنوعی: سعی کن راهی پیدا کنی که از خودت خارج شوی. پاهایت را مثل دود در درون خانه‌ها نپیچان.
هوش مصنوعی: در گوشه‌ای پنهان بمان و از دیگران دوری کن، تا چه زمانی می‌خواهی بی‌فکری را مانند بوی شراب در میخانه‌ها پخش کنی؟
هوش مصنوعی: در این دنیا به مانند یک باغ، باید از خودت بیرون بیایی و به زندگی بپردازی. مانند کرمی که در تار می‌پیچد، چرا باید مدام در لانه‌های خودت پنهان بمانی؟ زندگی کوتاه است و باید آن را تجربه کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.