|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به خطّش می‌توان گردید رام آهسته آهسته
که قرآن می‌توان خواندن تمام آهسته آهسته
ز صیادی که من می‌بینم اینک می‌کشد آخر
به بوی خال عالم را به دام آهسته آهسته
رخت چون دید زان رشگی که می‌دارند مهرویان
هلالی شد ز غم ماه تمام آهسته آهسته
گرانی‌های پا از سایه می‌سازد زمین‌گیرم
به هر جا می‌نهم از ضعف گام آهسته آهسته
گهی در تاب زلفم پاره‌ای در تاب رخسارم
به حسرت می‌گذارم صبح و شام آهسته آهسته
فلک قصاب گویی در جهان خون سیاووش است
ز من می‌گیرد اینک انتقام آهسته آهسته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساسات و عواطف خود می‌پردازد و از زیبایی‌های عالم و غم‌های درون سخن می‌گوید. او به آرامی و با تدریج، از دوست‌داشتن و حسرت نسبت به زیبایی‌ها حرف می‌زند، به طوری که معشوق را با اشتیاق و اندوه می‌بیند. در عین حال، شاعر به مسائلی چون سختی‌های زندگی و احساس خفگی ناشی از فشارهای اجتماعی نیز اشاره می‌کند، و در نهایت حس می‌کند که جهان به او آسیب‌زده است. این ترکیب از زیبایی و غم، حال و هوای اشعار او را می‌سازد.
هوش مصنوعی: با خطش می‌توان آرام آرام تسلیم شد، همان‌طور که می‌توان قرآن را به آرامی و با دقت خواند.
هوش مصنوعی: صیادی که من اینجا می‌بینم، به آرامی و به خاطر عطری که از خال عالم بلند شده، به دام می‌اندازد.
هوش مصنوعی: زمانی که رخت را دید، به خاطر حسادت به زیبایی مهروبان، به شکلی هلالی و از روی غم ماه کامل، به آرامی تغییر شکل داد.
هوش مصنوعی: مشکلات و فشارهای زندگی مرا به زانو درآورده است و به خاطر ضعف و ناتوانی‌ام، هر قدم را به آرامی و احتیاط برمی‌دارم.
هوش مصنوعی: هر از گاهی نگاهی به زلف‌های درهمم می‌اندازم و اندکی حسرت بر روی زیبا و دلربای خود می‌زنم. این احساس را صبح و شب به آرامی تجربه می‌کنم.
هوش مصنوعی: جهان مانند جایی است که قصابی در حال کشتن است و در این میان، خون سیاووش به خاک ریخته می‌شود. حالا احساس می‌کنم که فلک به آرامی در حال گرفتن انتقام من است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به مطلب می رسد جویای کام آهسته آهسته
ز دریا می کشد صیاد دام آهسته آهسته
به مغرب می تواند رفت در یک روز از مشرق
گذارد هر که چون خورشید گام آهسته آهسته
به همواری بلندی جو که تیغ کوه را آرد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.