بخش ۱۴ - شب بستن دژ کلات، خواب آتش جریره و آمادگی فرود برای نبرد
چو خورشید تابنده شد ناپدید
شب تیره بر چرخ لشکر کشید
دلیران دژدار مردی هزار
ز سوی کلات اندر آمد سوار
در دژ ببستند زین روی تنگ
خروش جرس خاست و آوای زنگ
جریره بتخت گرامی بخفت
شب تیره با درد و غم بود جفت
بخواب آتشی دید کز دژ بلند
برافروختی پیش آن ارجمند
سراسر سپد کوه بفروختی
پرستنده و دژ همی سوختی
دلش گشت پر درد و بیدار گشت
روانش پر از درد و تیمار گشت
بباره برآمد جهان بنگرید
همه کوه پرجوشن و نیزه دید
رخش گشت پرخون و دل پر ز دود
بیامد به بالین فرخ فرود
بدو گفت بیدار گرد ای پسر
که ما را بد آمد ز اختر بسر
سراسر همه کوه پر دشمنست
در دژ پر از نیزه و جوشنست
بمادر چنین گفت جنگی فرود
که از غم چه داری دلت پر ز دود
مرا گر زمانه شدست اسپری
زمانه ز بخشش فزون نشمری
بروز جوانی پدر کشته شد
مرا روز چون روز او گشته شد
بدست گروی آمد او را زمان
سوی جان من بیژن آمد دمان
بکوشم نمیرم مگر غرم‌وار
نخواهم ز ایرانیان زینهار
سپه را همه ترگ و جوشن بداد
یکی ترگ رومی بسر برنهاد
میانرا بخفتان رومی ببست
بیامد کمان کیانی بدست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
جریره فرود بیژن گروی (اشاره)
هوش مصنوعی: شب تیره و سرد بر لشکر فرود سایه افکنده و دلیران دژدار به جنگ آماده می‌شوند. در این هنگام، فرود در خواب آتش جریره را می‌بیند که ترس و غم بر دلش می‌افزاید. او آگاه می‌شود که کوه‌ها پر از دشمن‌اند و دیوار دژ نیز پر از نیزه و زره است. فرود به مادرش می‌گوید زمانه برخلاف او بازی کرده و روز جوانی پدرش، سیاوش، را برای او تداعی می‌کند. او از آنچه پیش آمده می‌گوید و به عزم جنگ با دشمن برمی‌خیزد و خود را برای نبرد آماده می‌سازد.
هوش مصنوعی: زمانی که خورشید درخشان و تابان شد، شب تاریک از آسمان رفت و لشکر در میدان جنگ حاضر شدند.
هوش مصنوعی: بسیاری از دلیران که نگهبان دژ هستند، از سمت کلات به سوی میدان آمدند و سوار بر اسب شدند.
هوش مصنوعی: در دژ، به دلیل پیش‌روی دشمن، درها را به‌طور محکم بستند. صدای نواخته شدن جرس (زنگ) بلند شد و صدای زنگ به گوش رسید.
هوش مصنوعی: جریره، یکی از شخصیت‌های مهم داستان که در تختی گرانبها نشسته، در شب تاریک و دردناک خوابش برده است. غم و اندوه در این شب تیره همدم او شده است.
هوش مصنوعی: فرود در خواب آتش بزرگی را می‌بیند که از دژ بلند برمی‌افروزد و این صحنه به خاطر عظمت و مقام او اهمیت ویژه‌ای دارد.
هوش مصنوعی: فرود، در حالی که به جنگ آماده شده است، به طور کامل کوه را تحت تأثیر آتش قرار داده و پرستندگان و دژ را نیز به آتش می‌کشد.
هوش مصنوعی: دل او پر از درد و رنج شد و جانش نیز پر از اندوه و ناراحتی گردید.
هوش مصنوعی: جهان بار دیگر به حرکت درآمد و همه کوه‌ها را پر از سر و صدا و نیزه دید که آماده نبرد هستند.
هوش مصنوعی: اسب رخش خونین شده و دل فرود پر از غم و اندوه است، به کنار فرود آمده است.
هوش مصنوعی: به او (فرود) گفتند: بیدار باش، ای پسر، زیرا برای ما از شگون ستاره‌ها (سروضعیت) خبر خوشی نیست و اوضاع خوب نیست.
هوش مصنوعی: کوه‌ها به طور کامل پر از دشمنان است و در دژ، جنگجویانی با نیزه و زره قرار دارند.
هوش مصنوعی: فرود به مادرش می‌گوید که در جنگ چه غمی دارد، زیرا دلش پر از اندوه و ناراحتی است.
هوش مصنوعی: اگر زمانه همچون اسبی تندرو و چابک باشد، نباید از بخشش و مهربانی غافل شد و نباید بخشش را کمتر از آنچه هست، شمرد.
هوش مصنوعی: جوانی من همزمان با مرگ پدرم درگذشت، بنابراین اکنون روزی برایم مانند آن روز است که پدرم کشته شد.
هوش مصنوعی: زمانی به دست گروها (دشمنان) به سوی من، جانم بیژن (پسر من) آمد.
هوش مصنوعی: من سعی می‌کنم تا زمانی که غم و اندوه بزرگی بر من مستولی نشده، نمیرم و هرگز از ایرانیان درخواست کمک نمی‌کنم.
هوش مصنوعی: فرود به لشکر خود همهٔ زره‌ها و تجهیزاتی که برای جنگ نیاز بود، داد و خودش هم زره‌ای که مخصوص رومیان است را بر تن کرد.
هوش مصنوعی: رومی‌ها در وسط میدان خوابشان برد و در این حال، فرود کمان کیانی را در دست گرفت و آماده نبرد شد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.