فردوسی
»
شاهنامه
»
پادشاهی اردشیر
»
بخش ۱۳ - تأمل در ناپایداری سرای کهن و سرانجام خاکی شاهان و بزرگان، با نشان اردشیر
الا ای خریدار مغز سخن
دلت برگسل زین سرای کهن
کجا چون من و چون تو بسیار دید
نخواهد همی با کسی آرمید
اگر شهریاری و گر پیشکار
تو ناپایداری و او پایدار
چه با رنج باشی چه با تاج و تخت
ببایدت بستن به فرجام رخت
اگر ز آهنی چرخ بگدازدت
چو گشتی کهن نیز ننوازدت
چو سرو دلارای گردد به خم
خروشان شود نرگسان دژم
همان چهرهٔ ارغوان زعفران
سبک مردم شاد گردد گران
اگر شهریاری و گر زیردست
بجز خاک تیره نیابی نشست
کجا آن بزرگان با تاج و تخت
کجا آن سواران پیروزبخت
کجا آن خردمند کندآوران
کجا آن سرافراز و جنگی سران
کجا آن گزیده نیاکان ما
کجا آن دلیران و پاکان ما
همه خاک دارند بالین و خشت
خنک آنک جز تخم نیکی نکشت
نشان بس بود شهریار اردشیر
چو از من سخن بشنوی یادگیر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
اردشیر (اشاره)
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ناپایداری دنیا و فناپذیری انسان‌ها اشاره می‌کند و تأکید می‌نماید که تمامی مقام‌ها و ثروت‌ها در برابر گذر زمان بی‌فایده هستند. او به فردی که مایل به دانستن حکمت است، هشدار می‌دهد که نباید نسبت به سرای کهن دلبسته باشد، چرا که هیچ‌کس جز خاک در نهایت نصیبش نمی‌شود. بزرگانی که روزی قدرت و افتخاری داشتند، اکنون به خاک بدل شده‌اند و تنها خیری که می‌ماند، نیکی‌هایی است که انسان در زندگی‌اش کاشته است. در پایان، اشاره به اردشیر نشان می‌دهد که یادگیری از سرنوشت دیگران می‌تواند عبرتی برای آینده باشد.
هوش مصنوعی: ای کسی که به دنبال حقیقت و معنا هستی، دل خود را از این دنیا و زندگی مادی که پایدار نیست، جدا کن.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند مثل من و تو، دوست و همراه خوبی پیدا کند و با کسی به صمیمیت و آرامش زندگی کند.
هوش مصنوعی: مهم نیست که تو پادشاهی یا وزیر، زیرا هر دو مقام ناپایدار هستند و در نهایت، آنچه پایدار است، خودِ «او» (خدا یا سرنوشت) است.
هوش مصنوعی: خواهی با سختی زندگی کنی یا با ثروت و قدرت، در هر حال باید در پایان عمر، اموالی را برای خود جمع‌آوری کنی که هنگام مرگ به دردت بخورد.
هوش مصنوعی: اگر به خاطر کهن‌سالی به دور از توجه و محبت بمانی، حتی اگر چرخ فلک تو را با آتش بسوزاند، دیگر کسی به یادت نخواهد آمد.
هوش مصنوعی: وقتی سرو زیبا و دلخواه در خم و خمیدگی می‌افتد، نرگسان (به معنای چشم و دل‌ربایانی که چشمشان شبیه گل نرگس است) غمگین و سرافکنده می‌شوند.
هوش مصنوعی: چهرهٔ ارغوانی مانند زعفران باعث شادی و نشاط مردم می‌شود، اما باری که بر دوش آنان است سنگین و سخت است.
هوش مصنوعی: اگر پادشاهی یا حتی زیر دست باشی، در نهایت جز خاک تیره چیزی به دست نمی‌آوری و جایی برای نشستن نخواهی داشت.
هوش مصنوعی: جایی نیست که آن بزرگواران که تاج و تخت دارند، یا آن سواران پیروزی که همیشه برنده هستند، وجود داشته باشند.
هوش مصنوعی: کجا هستند آن مردان باخرد و آگاه که دوران خود را پر از دانش و تدبیر کردند؟ کجا هستند آن افراد سرفراز و جنگجویانی که در میدان نبرد شجاعت و افتخار نشان دادند؟
هوش مصنوعی: کجا هستند اجداد برگزیده و برجسته ما و کجا رزمندگان دلیر و پاکی که در گذشته بودند؟
هوش مصنوعی: همه افراد در نهایت به خاک می‌رسند و در زیر زمین دفن می‌شوند، و تنها افرادی که کارهای نیک انجام داده‌اند، در یادها و دل‌ها زنده می‌مانند.
هوش مصنوعی: نشان‌ها و نشانه‌های زیادی از اردشیر، پادشاه بزرگ، وجود دارد که با شنیدن سخنان من، می‌توانی به یادگیری و فهم بهتر آنها بپردازی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.