چشم مستت چو نیم‌خواب شود

خانه مردمان خراب شود

شده‌ام دور از آتشین‌رویی

که ز هجرش دلم کباب شود

خانه دل خراب کرده توست

ای فلک خانه‌ات خراب شود

چون نمک‌سوده غم لب توست

دلم از شعله کباب شود

یاد وصلش چو می‌کنم خاقان

دیده‌ از خون دل پر آب شود