محیط کفا ابر سروران به هر موضع

به یاد نامه تو گردنی برافرازم

اگر ز آب رضای تو بی‌نصیب شوم

ز تاب آتش دل شمع‌وار بگدازم

به روی عادت میخواستم که چون شعرا

به رسم تهنیت عید مدحتی سازم

ز شرم آن که سزای تو نیست این مدحت

چو جمله برخوانم دیده بر تو اندازم

گرم قبول بود دیده را به شکرانه

زنم ز شادی لبیک و روح دربازم