هرچند به جای تو وفا دارم
هم از تو توقع جفا دارم
در سر ز تو همچنان هوس دارم
در دل ز تو همچنان هوادارم
از من چو جهان مبر که تو دانی
کز دولت این جهان ترا دارم
بیگانه مشو چو دین و دل با من
چون با غم تو دل آشنا دارم
گویی که مگوی راز با خصمان
حاشا لله که این روا دارم
لیکن به گل آفتاب چون پوشم
چون پشت چو ماه نو دوتا دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس عمیق عشق و وفاداری به محبوب سخن میگوید، هرچند که از وی توقع جفا دارد. او همچنان که به محبوب تمایل دارد، در دل و جانش نسبت به او هواداری عمیق احساس میکند. شاعر به محبوب میگوید که از او جدا نخواهد شد و پیوند عاطفی عمیقی با او دارد. همچنین نسبت به راز عشقش هشدار میدهد که نباید در مورد آن با بیگانگان سخن بگوید. در نهایت، او بیان میکند که عشقش به محبوب را مانند گل، در برابر آفتاب پنهان نمیکند و به شدت به آن وابسته است.
هوش مصنوعی: با اینکه نسبت به تو وفادار و وفاگو هستم، اما همچنان از تو انتظار ناراحتی و بیوفایی دارم.
هوش مصنوعی: در ذهنم بهطور مداوم آرزوی تو را دارم و در دل، بهطور مداوم عاشق و پیرو تو هستم.
هوش مصنوعی: از من دور نشو و مرا ترک مکن، زیرا تو خود میدانی که من به خاطر خوشبختی و قدرتی که در این دنیا دارم، به تو وابستهام.
هوش مصنوعی: با من بیگانه نباش، چون مانند دین و دل با تو هستم؛ چرا که برای غم تو، دل من آشنا و آگاه است.
هوش مصنوعی: انگار نمیتوانم راز خود را با دشمنان بگویم، بهخدا قسم که این کار از من دور است.
هوش مصنوعی: من هنگامی که به گل آفتاب نگاه میکنم، مانند ماه نو که دو نیمه دارد، دو حالت برای خودم دارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.