الهی! ای سزای کرم! و ای نوازندهٔ عالم! نه به آخر شادیست، نه با یاد تو غم؛ خصمی و شفیعی و گواهی و حَکَم.
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
الهی! ای سزای کرم! و ای نوازندهٔ عالم! نه به آخر شادیست، نه با یاد تو غم؛ خصمی و شفیعی و گواهی و حَکَم.
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این مناجات، شاعر به درگاه خداوند دعا و نیایش می‌کند و از او به عنوان منبع رحمت و نوازش یاد می‌کند. او بیان می‌کند که در زندگی نه خوشحالی تمام و کمال وجود دارد و نه غمی پایدار، و خداوند را شفیع و شاهد بر اعمال خود می‌داند. شاعر با این کلمات به جلب محبت و رحمت الهی اشاره می‌کند و اهمیت رابطه‌اش با خدا را برمی‌شمارد.
هوش مصنوعی: پروردگارا، ای منبع بزرگی و مهربانی در جهان، هیچ گونه شادی‌ایی نیست که با یاد تو همراه نباشد و هیچ غمی هم نیست که با تو فراموش نشود. تو هم دشمن هستی و هم شفیع، هم شاهد و هم داور.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.