صفی دین پس ازین زخمهای بی شفقت
ز دست چرخ هنوزم نمی رسد ناله
بجز شماتت و یأسم نداد وعده تو
از آن سپس که دو ماهش گذشت از هاله
جواهری که ز مدح تو نظم می کردم
سخات در دل من سرد کرد چون ژاله
چه سودم از ید بیضا چو تو نمی دانی
بیان و حجت موسی ز بانگ گوساله
یکی ازین حرکتها بود که ناگاهی
فرو برد به زمین نام و ننگ صد ساله



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه از غم و زخمهای عاطفی خود میگوید. او از عدم پاسخگویی و ناامیدی رنج میبرد و وعدههایی که به او داده شده، تنها او را دلسرد کرده است. او از گذشتهای صحبت میکند که باعث شده احساس کند نام و حیثیتش به یکباره از بین رفته است. مفهوم اصلی شعر حول محور احساس تنهایی، ناامیدی و از دست دادن ارزشها میچرخد.
هوش مصنوعی: صفی دین بعد از این زخمهای بیرحمانه که از سرنوشت دیده، هنوز هم صدا و نالهاش به جایی نمیرسد.
هوش مصنوعی: غیر از سرزنش و ناامیدی، هیچ وعدهای از تو نداشتم، پس از آنکه دو ماه از وعدهات گذشته بود.
هوش مصنوعی: جواهری که به خاطر ستایش تو نظم میکردم، بخشندگیات در دل من مانند قطرههای باران سرد شده است.
هوش مصنوعی: چه فایدهای برای من دارد که به معجزه دست ید بیضا اشاره کنم، وقتی تو از بیان و دلیلهایی که موسی در برابر صدای گوساله داشت، آگاهی نداری؟
هوش مصنوعی: یکی از این اقدامها باعث شد که ناگهان نام و اعتبار صد سالهاش به زمین بیفتد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
برو برو که به بز لایق است بزغاله
برو که هست ز گاوان حیات گوساله
برو برو که خران گله گله جمع شدند
خر جوان و خر پیر و خر دو یک ساله
ز ناله تو مرا بوی خر همیآید
[...]
خوشا می از کف آن ماه چارده ساله
که بهر نقل دهد بوسه ای ز دنباله
رسیده غره شوال و ماه روزه گذشت
بیار می که همین بود توبه را حاله
پیاله گیر و ز آلایش گناه مترس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.