روزی که به کار زندگی دست زدیم
در عالم نیستی دم از هست زدیم
اورنگ فلک نبود چون درخور ما
پا بر سر این نشیمن پست زدیم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
روزی که به کار زندگی دست زدیم
در عالم نیستی دم از هست زدیم
اورنگ فلک نبود چون درخور ما
پا بر سر این نشیمن پست زدیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به یادآوری روزی می‌پردازد که با آغاز زندگی، از سر بی‌وجودی به هستی قدم گذاشته‌اند. او اشاره می‌کند که در آن زمان، آسمان و عالم چون ناپایدار بودند و انسان‌ها به خود جرات دادند که بر دشواری‌ها و ناپایداری‌های زندگی غلبه کنند. در واقع، این شعر بر تلاش انسان‌ها برای دستیابی به اهداف و آرزوهای بزرگ رغم محدودیت‌ها و مشکلات زندگی تأکید دارد.
هوش مصنوعی: در روزی که به فعالیت‌های زندگی پرداخته و آغاز کردیم، زمانی را که در هیچ چیز وجود نداشتیم، از وجود و هستی سخن گفتیم.
هوش مصنوعی: در آسمان، تخت و مقام خاصی برای ما نیست، اما با این حال بر سر این دنیای پایین‌تر ایستادگی کرده و تلاش می‌کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.