|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نیمه شب زلف را در سایه مه تاب دادی
وز رخ چون آفتابت زینت مهتاب دادی
چشم می آلوده را پیوستگی دادی به ابرو
جای ترک مست را در گوشه محراب دادی
ابرویت را پر عرق کردی دگر از آتش می
یا برای قتل ما شمشیر خود را آب دادی؟
چون پرستاران نشاندی کنج لب خال سیه را
هندوی پر تاب و تب را شیره عناب دادی
دیده ام را تا قیامت روز و شب بیدار دارد
وعده وصلی که از شوخی توام در خواب دادی
تا زدی ای لعبت چین شانه زلف عنبرین را
در کف باد صبا صد نافه مشک ناب دادی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی معشوق می‌پردازد و ویژگی‌های ظاهری او را با تصاویری زیبا و خیال‌انگیز بیان می‌کند. او زلف، لب، ابرو و چشم‌های معشوق را به شکل‌های مختلف توصیف کرده و احساسات عاشقانه خود را در مقابل این زیبایی‌ها به نمایش می‌گذارد. در عین حال، شاعر از وعده وصالی صحبت می‌کند که بین شوخی و جدی در خواب به او داده شده است. این احساسات عاشقانه و توصیف‌های شاعرانه در نهایت به تصویر کلی ارتباطی عمیق بین عاشق و معشوق منجر می‌شود.
هوش مصنوعی: نیمه شب، وقتی که مه در آسمان می‌تابید، زلف‌هایت را در آن نور پخش کردی و چهره‌ات به اندازه‌ی نور ماه، زیبا و دل‌انگیز شد.
هوش مصنوعی: چشم آلود و دلزننده‌ای را به ابرو واداشتی، و جای نشانه‌های مستی را در گوشه‌ی عبادتگاه قرار دادی.
هوش مصنوعی: آیا با تعریق ابرویت از عرق، امیدی به نابودی ما داری یا این که برای کشتن ما، شمشیرت را در آب فرو برده‌ای؟
هوش مصنوعی: وقتی که پرستاران را به گوشه‌ای نشاندی و لب سیاه را به آنها نشان دادی، به خانم هندی که پر از نشاط و شوق بود، شیره‌ی عناب را دادی.
هوش مصنوعی: من تا روز قیامت شب و روز بیدارم، چرا که وعده وصل را که در خواب به من دادی، مزاحی بیش نبوده است.
هوش مصنوعی: تو که با حرکت‌های زیبا و دلربایت، شانه‌های زلف معطر و خوشبو را در دست نسیم صبح قرار داده‌ای، به آن نسیم خنک چندین عطر ناب و خوش می‌دهی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.