|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حال دل و رنجهای خود میگوید و درخواست میکند که دیگران به او نزدیک نشوند و اجازه دهند که درد و غم خود را بچشد. او به یارانش میگوید که در زندگیاش، به ویژه در زمان جدایی از معشوق، دخالت نکنند. در انتها، شاعر به زخمهای دلش اشاره میکند و از عواطف عمیق خود صحبت میکند و میطلبد که به زخمهایش توجهی نشود.
هوش مصنوعی: نپرسید حال دل غمگین من را، فقط بگذارید یک لحظه در اندوه و درد خود باشم.
هوش مصنوعی: دوستان و یاران به میانهٔ من و آن معشوق مست آمدهاند، اگر او با زهرهکشیش (عربدهکیش) مرا به قتل برساند، اجازه دهید این کار را انجام دهد.
هوش مصنوعی: وقتی که عشق او باعث جداییام شد، لطفاً هر چه از دو یا سه روز قبل از این روز با من بود را فراموش کنید.
هوش مصنوعی: وحشی بافقی درخواست میکند که جامهای با پارچهای پاره و مستعمل برای او بدوزند که به زخمهای عاطفیاش چسبیده باشد و اشاره دارد که این زخمها به خاطر عشق است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.