گنجور

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۵

 

نَقْدها را بُوَد آیا که عَیاری گیرَنْد؟

تا همه صومِعِه‌داران، پِیِ کاری گیرَنْد

مَصْلِحَت‌دیدِ من، آن است که یاران، هَمِه، کار

بِگُذارَند و خَمِ طُرِّهٔ یاری گیرَنْد

خوش گِرِفْتَنْد حَریفان، سَرِ زُلْفِ ساقی

[...]

۷ بیت
حافظ