|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
صلحم نساخت با تو در جنگ می زنم
یک شیشه خانه حوصله بر سنگ می زنم
گلهای رازگوش برآواز بلبلند
خاموشیم رساست بر آهنگ می زنم
عکس تو نازپرور و چشم زمانه شور
هر دم به رنگی آینه در سنگ می زنم
از بسکه رشک قافله ام پایمال کرد
منزل اگر شوم ره فرسنگ می زنم
مستم اسیر از آن سرکویم چه می بری
از خاک راه تکیه بر اورنگ می زنم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس درگیری و جنگ درونی خود سخن می‌گوید و با بیان تصاویری از عشق و عواطف، نشان می‌دهد که چگونه حوصله‌اش با مشکلات از هم گسیخته است. او به گل‌ها و آواز بلبل اشاره می‌کند و این تضاد بین زیبایی و درد را به تصویر می‌کشد. با اشاره به عکس معشوق و شور زمانه، نشان می‌دهد که هر لحظه به یاد اوست و احساساتش رنگ و بوی تازه‌ای به خود می‌گیرد. حال او از تحقیر و رنج‌های ناشی از عشق می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی در منزل خود نیز نمی‌تواند از غم و درد رهایی یابد. شاعر در نهایت بیان می‌کند که همچنان از این عشق و رابطه رنج می‌کشد، حتی اگر به سرکویش برگردد.
هوش مصنوعی: در اینجا فرد می‌گوید که راهی برای صلح و سازش با طرف مقابل پیدا نکرده و به همین دلیل، در جنگ و جدال است. او همچنین به نوعی از ناامیدی و خستگی اشاره می‌کند و می‌گوید که در وضعیت دشواری قرار دارد و حاضرهستند به زندگی و احساسات خود ضربه بزند.
هوش مصنوعی: گلهای زیبا و پنهان در دل شب، به صدای بلبل گوش می‌دهند. در سکوت، نغمه‌ای گیرا را بر روی ساز می‌نوازم.
هوش مصنوعی: هر لحظه تصویری از تو که زیبا و دلرباست را در آینه‌ای می‌بینم و به خاطر دلسوزی جهان، در هر رنگ و حالتی آن را به نمایش می‌گذارم.
هوش مصنوعی: به دلیل حسادت و غم و اندوهی که در قلبم موج می‌زند، اگر به خانه بیایم، باید مسافت‌های طولانی را با دلی پر از درد طی کنم.
هوش مصنوعی: من در حالت مستی و شیدایی هستم و نمی‌دانم چه بر سرم می‌آید. با این حال، از روی زمین و درختان تکیه‌گاه می‌سازم و به زندگی ادامه می‌دهم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.