جنون فسرده دلم را طبیب خواهد شد
در این بهار صبا عندلیب خواهد شد
ز چشم مست تو دیدیم کافرستانی
که سینه بتکده و دل صلیب خواهد شد
وفا صبور تخلص دل اضطراب لقب
چها میان قرار و شکیب خواهد شد
شود اگر همه مرهم کبود کاغذ چرخ
چه زخمها که به حسرت نصیب خواهد شد
گرفتم اینکه شود مهربان زمانه اسیر
کدام زخم دلم را طبیب خواهد شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و جنون دل رنج میبرد و به دنبال درمانی برای این درد است. او به بهار و طبیعت اشاره میکند که میتواند تسکیندهنده باشد و زیباییهای عشق را بازتاب میدهد. چشمهای معشوق را به عنوان نماد ایمان و کفر میبیند که در آن تضادهایی وجود دارد. در نهایت، شاعر به این فکر میکند که آیا مرهمی برای زخمهای دلش وجود دارد و از زمانه میخواهد که او را مهربانتر کند. این غزل به ابراز احساسات عمیق و پیچیده عاشقانه پرداخته و دوگانگیهای عشق و درد را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: در این بهار دل خسته و بیمار من به شوق آواز lovely که از بلبل میشنوم، جان تازهای خواهد گرفت و روشن خواهد شد.
هوش مصنوعی: از نگاه فریبنده تو، سرزمین کفر را دیدهایم که سینهاش معبد بتپرستها و دلش خواهان صلیب است.
هوش مصنوعی: وفا و صداقت باعث آرامش قلبی میشود و در میانهی آرامش و صبر، چیزی از آن زوال نخواهد یافت.
هوش مصنوعی: اگر تمام زخمهای زندگی را روی کاغذ بنویسیم، باز هم دردها و حسرتهایی وجود خواهد داشت که بر دل ما خواهد ماند.
هوش مصنوعی: من درک کردم که در این دنیا، مهربانی چه زخمهایی از دل من را درمان خواهد کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.