|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
عاشق آن روز که جا در خم آن دام نداشت
کلفت دایمی الفت هر خام نداشت
باده را شیشه کم ظرف ز جوش افکنده
در گلستان خم از عربده آرام نداشت
دل ما آینه راز دو عالم شده است
می توان گفت که جمشید هم این جام نداشت
سبزه از لاله صد رنگ برون آورده
با دعا گوی چو من این همه دشنام نداشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به موضوع عشق و جاذبه‌های آن می‌پردازد و بر اثرات عمیق و زیبایی که عشق بر روح انسان می‌گذارد، تأکید می‌کند. او یادآور می‌شود که در روزهای عاشقانه، هیچ چیز محدودکننده‌ای وجود ندارد و عشق، همچون باده‌ای درون شیشه، آزاد و بی‌قید است. قلب انسان هم مانند آینه‌ای، حقیقت دو جهان را در خود منعکس می‌کند و در این راستا، شاعر به ارزش و زیبایی نادر عشق اشاره می‌کند که حتی شخصیت‌های بزرگ مانند جمشید هم از آن بی‌بهره‌اند. در نهایت، شاعر با ذکر تصویر طبیعت و دعا، نشان می‌دهد که عشق می‌تواند از دل و جان انسان جلوه‌های زیبایی بسازد که در هیچ چیز دیگری یافت نمی‌شود.
هوش مصنوعی: عاشق آن روزی هستم که در چنگال عشق ماندن را تجربه نکردم و هیچ وابستگی دائمی به آن نداشتم.
هوش مصنوعی: در این شعر، به توصیف وضعیتی پرداخته شده که در آن شراب در ظرفی کم‌حجم در حال جوشیدن و تلاطم است و سر و صدای ناشی از آن باعث به هم‌ریختن آرامش محیط گلستان شده است. آشفتگی و سرزندگی شراب به نوعی مشغولیتی را به وجود آورده که نمی‌تواند به راحتی آرام بگیرد.
هوش مصنوعی: دل ما مانند آینه‌ای است که اسرار دو جهان را در خود منعکس می‌کند. می‌توان گفت که حتی جمشید، که صاحب جامی پر از دانش و معرفت بود، چنین دستاوردی نداشت.
هوش مصنوعی: سبزه به خاطر لاله‌های رنگارنگی که از آن به وجود آمده، با دعایی که می‌کند، به این نتیجه رسیده که من هم مثل او این همه دشنام نداشتم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زندگانی‌ست که جز مرگ سرانجام نداشت
گر نمی‌بود نفس، صبح‌کسی شام نداشت
دل پرکار هوس متهم غیرم کرد
ساده تا بود نگین، غیر نگین نام نداشت
قدردان همه چیز آینهٔ منتظری‌ست
[...]
ای خوش آن عاشق بدنام که او نام نداشت
کامجوی آنکه در این دیر سر کام نداشت
شور بلبل بگلستان نبود پنداری
از گل این باد سحرگاهی پیغام نداشت
شاهد خاص ازل رفت سوی پرده غیب
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.