هر سر مویم ز افغان بلبل دیوانه ای است
هر سر مژگانم از حسرت پر پروانه ای است
رفته ام از خویش پندارم ز یادش رفته ام
عالم یکرنگی عاشق تماشاخانه ای است
بیخودم کیفیت گلزار عشق از من مپرس
سایه هر برگ سبزش گوشه میخانه ای است
گاه مستم گاه مجنون گه در آتش گه در آب
تا ابد گر گویم از نیرنگ عشق افسانه ای است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعری در این غزل، احساسات عمیق و سردرگمی خود را نسبت به عشق و زیبایی بیان میکند. او خود را در حالتهای مختلفی از عشق میبیند، گاه در شور و شادی و گاه در افسوس و ناامیدی. با تشبیههایی به بلبل و پروانه، او به عواطفش عمق میبخشد و نشان میدهد که عشقش چه تنوعی دارد و چگونه زندگیاش تحت تأثیر این احساسات قرار گرفته است. در نهایت، واقعیت عشق را به نوعی افسانه و نیرنگ توصیف میکند که نمیتوان به راحتی از آن گذشت.
هوش مصنوعی: هر یک از موهای من، فریاد بلبل دیوانهای را در خود دارد و هر یک از مژههایم، پر از آرزوی پروانهای است.
هوش مصنوعی: من از خودم دور شدهام و فکر میکنم که او به یاد من نیست. دنیای من، دنیای یکدستی است که عاشق به تماشای آن پرداخته است.
هوش مصنوعی: نپرس که عشق چه حالتی دارد، چون من بیدلیل هستم. هر برگ سبز آن، مثل سایهای است که در گوشهای از میخانه به تصویر در آمده است.
هوش مصنوعی: گاهی در حال مستی هستم، گاهی در حال دیوانگی، یک وقت در آتش میسوزم و وقت دیگر در آب غرق میشوم. اگر برای همیشه از فریب عشق بگویم، این یک داستان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
قسمت هرکس ز نعمت خانهاش پیمانهای است
آنکه ز ابر رحمتش هر قطره رزق دانهای است
جوش یکرنگی ز بس با هم نیاز و ناز داشت
در نظر هر شعلهٔ شمعم پر پروانهای است
بیتو دل در سینهام افگنده شور محشری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.