|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ساغر باده شرمسار من است
عیش زندانی بهار من است
تشنه بیقراریم چو سپند
گره سوختن به کار من است
باده پیماست هر زمان با غیر
نتوان گفت یار یار من است
تا در آن آستانه خاک شدم
آسمان تشنه غبار من است
مطلبم غیر نامرادی نیست
عشق امید روزگار من است
شده ام تا عزیز کرده عشق
خوشدلی ننگ اعتبار من است
آشنایان جگر خراشانند
هر که بیگانه تو یار من است
سوختم زان نگه چو شمع اسیر
شعله لوح سر مزار من است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساساتی عمیق از عشق و ناامیدی است. شاعر به ساغر باده اشاره میکند که نمایانگر شادمانی و عیشش است، اما این شادی در واقع در زندانی از غم و افسردگی محصور شده است. او در حس تنهایی و تشنگی برای عشق قرار دارد و در کنارش، بیوفایی یار را متذکر میشود. عشق را به عنوان امید و چراغ زندگیاش میداند، اما این عشق برای او دلسوزی و درد نیز به ارمغان میآورد. شاعر در انتها احساس میکند که عشق او را به سوختن و از بین رفتن کشانده است، همچون شمعی که در آتش نگریسته میشود. در نهایت، این شعر تصویرگری از بغض و غم ناشی از عشق و جدایی است.
هوش مصنوعی: جام شراب، باعث شرمندگی من شده است و لذت زندگی، برایم مانند زندانی است که بهار را در خود حبس کرده.
هوش مصنوعی: ما مثل آتش در دل دلمان بیقراری داریم و تشنگیام به درد و رنجی که میکشم وابسته است.
هوش مصنوعی: در هر لحظه، میتوان باده را نوشید و نمیتوان غیر از آن بگویم که او یار من است.
هوش مصنوعی: به محض اینکه خود را به آن مکان رساندم و در آنجا وارد شدم، آسمان به خاطر خاکی که بر زمین گذاشتم، تشنه شده است.
هوش مصنوعی: خواست من چیزی جز نامرادی نیست. عشق، امید من برای آینده و روزگارم به شمار میآید.
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و شادی دل، به جایی رسیدهام که دیگر اعتبارم برایم ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: آشنایان دردسرساز و رنجآورند و هر کسی که به تو بیگانه باشد، دوست من است.
هوش مصنوعی: چشمهای تو مرا به شدت سوزاندهاند، مثل اینکه من شمعی باشم که در آتش میسوزد. حالا بر سر قبری که مال من است، یک صفحه نوشته شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفت چشمش چو چشم یار من است
این که در دام من شکار من است
دُرج مدح تو غمگسار من است
گوشمال تو گوشوار من است
قمری اندر بهار یار من است
مونس نالهای زار من است
فاخته طوق عشق برگردن
در غم دوست غمگسار من است
بلبل از شاخ گل گشاده زبان
[...]
اینچنین پند بند کار من است
عکس این گوید آنکه یار من است
پیشهٔ مبتذل نه کار من است
شاعری عار اعتبار من است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.