می تواند جوش زد تا آسمان آخر دل است
می تواند داشت تیری در کمان آخر دل است
می تواند آسمان را چون پر پروانه سوخت
می تواند زد زمین را بر زمان آخر دل است
بسته بر بازو جگر پرداز تعویذی چو عشق
همچو نامردان نمی ترسد ز جان آخر دل است
رستمی کرد است عمری با سپاه درد و داغ
می زند خود را به قلبی ناگهان آخر دل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با استفاده از تصاویری قوی به بیان درد و رنجی میپردازد که در دل انسان وجود دارد. او بیان میکند که این درد میتواند به اندازهای عمیق باشد که انسان را تا آسمان بالا ببرد یا زمین را به لرزه درآورد. عشق به عنوان نیرویی محوری معرفی میشود که انسان را از ترسها آزاد میکند و رستمی را به تصویر میکشد که با سپاه دردهایش میجنگد. در نهایت، شاعر حس ناگهانی و قوی در دل و روان انسان را به خوبی انتقال میدهد.
هوش مصنوعی: انسان میتواند تا بالاترین حد احساسات و آرزوهایش برود، چرا که در عمق دلش هنوز امید و نیرو برای تلاش دارد.
هوش مصنوعی: میتواند آسمان را مانند پر پروانه بسوزاند و میتواند زمین را بر تراز زمان به لرزه درآورد، اما در نهایت، دل است که نقش اساسی را بازی میکند.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی به جرات و شجاعت اشاره دارد. سخن از فردی است که با عشق و احساسات عمیقش، هیچ ترسی از مشکلات یا سختیها ندارد. او خود را به یک تعویذ یا محافظت از عشق خود تشبیه میکند، که حتی در برابر خطرات و چالشها نیز استوار و مقاوم است. این افراد به خاطر عشق خود، بیپروا و بیملاحظه به سمت خواستههایشان پیش میروند. در واقع، این بیانگر عزم و ارادهای است که نمیگذارد انسان به خاطر ترس از پایان یا سختیها، از مسیر عشقش دل بکَنَد.
هوش مصنوعی: رستم در طول زندگیاش با مشکلات و دردهای زیادی مواجه شده و به دلش برمیخورد. ناگهان این احساسات عمیق و سنگین بر قلبش فشار میآورند و او را تحت تأثیر قرار میدهند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.