یار من بی یار کی ماند مرا
خسته و بیمار کی ماند مرا
گرچه بیمارم ولی دارم امید
کو چنین بیمار کی ماند مرا
شادمانم گرچه غمها می خورم
غمخورم غمخوار کی ماند مرا
من چنین مخمور و او مست و خراب
بر در خمّار کی ماند مرا
کار بیکاریست کار عاشقان
عشق او بیکار کی ماند مرا
سر پر از سودا و هم کیسه تهی
بر سر بازار کی ماند مرا
گر نباشد صدق من صدیق وار
سیدم در غار کی ماند مرا


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل احساسات عاشقانه و درونیات خود را بیان میکند. او به تنهایی و غم ناشی از دوری یار اشاره میکند و میگوید که حتی در عذابی که دارد، امیدی برای وصال وجود دارد. با وجود غمها، شادی را نیز احساس میکند و به وضعیت خود بهعنوان یک عاشق بییار و غمخور مینگرد. او در آخر تأکید میکند که اگر در صداقتش چیزی وجود نداشته باشد، دیگر در عرصهی عشق جایی نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: دوست من بدون یار چگونه میتواند بماند؟ چگونه میتوانم در این حالت نامیدگی و بیماری ادامه دهم؟
هوش مصنوعی: اگرچه به بیماری مبتلا هستم، اما امید دارم که این بیمار به این وضعیت دائمی نمیماند.
هوش مصنوعی: خوشحالم حتی اگر غمها را تحمل کنم، اما نمیدانم تا کی میتوانم این غمها را با خود داشته باشم.
هوش مصنوعی: در حالتی هستم که سرمست و گیجام و او نیز در حالتی از نشئگی و خراب است. پس در این وضعیت و در این مکان، کیست که بتواند مرا درک کند؟
هوش مصنوعی: عشق باعث میشود که عاشقان همیشه مشغول باشند و هیچگاه بیکار نمانند، اما من همچنان در گیرودار عشق او هستم و نمیتوانم خود را از این حال رها کنم.
هوش مصنوعی: ذهنم پر از افکار و آرزوهای مختلف است، اما در وضعیت مالی خوبی نیستم. در این بازار پر از شلوغی و رقابت، من چه جایی دارم؟
هوش مصنوعی: اگر راستگویی من مانند صدیق، در غار باشد، پس چه زمانی مرا نگه میدارد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.