|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نقش خیال عالم عارف به خواب بیند
صورت چو جام یابد معنی شراب بیند
دریادلی که چون ما در بحر ما درآید
موج و حباب و قطره در عین آب بیند
چون نور آفتابست در روی ماه پیدا
هم ماه را بیابد هم آفتاب بیند
تو تشنه در بیابان دایم سراب بینی
عارف چو ما سرابی اندر سراب بیند
رندی که در خرابات با ما دمی برآرد
هر کس که بیند او را مست و خراب بیند
هر کو حجاب دارد او در حجاب ماند
گر بی حجاب گردد او بی حجاب بیند
در گلستان سید خوش بلبلان مستند
هر گل که او بچیند در گل گلاب بیند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حال عارف می‌پردازد که در عالم خیال و خواب و با نگاهی عمیق، معانی و نشانه‌هایی را می‌یابد. او با تمثیل‌هایی از آب و ماه، از درک عمیق و تو در توی عارفانه سخن می‌گوید که می‌تواند حقیقت را در عمق پدیده‌ها ببیند. عارفان در سراب و حجاب‌های مختلف غرق می‌شوند، اما وقتی به حقیقت دست می‌یابند، بی حجاب می‌شوند و جلوه‌های زیبا و واقعی را درک می‌کنند. همچنین، در میان خوشی‌ها و زیبایی‌های هستی، بلبلان در گلستان‌ها به گل‌ها غبطه می‌زنند و زیبایی را در موجودات تجلی می‌دهند.
هوش مصنوعی: عالم عارف در خواب خود تصاویری را می‌بیند که مانند جامی است، و وقتی به آن تصاویر نگاه می‌کند، معنای واقعی و عمیق آنها را درک می‌کند.
هوش مصنوعی: دل دریایی چون دل ما، وقتی به دریا وارد شود، هر موج و حباب و قطره را در درون آب مشاهده خواهد کرد.
هوش مصنوعی: زمانی که نور خورشید بر چهره ماه می‌تابد، هم ماه به وجود خورشید پی می‌برد و هم خورشید وجود ماه را می‌بیند.
هوش مصنوعی: در بیابان، تو همیشه چیزی را می‌بینی که گمان می‌کنی آب است، در حالی که در واقعیت تنها توهم است. کسی چون عارف، مانند ما، نیز در این توهمات غرق است و در موقعیت خود، تصویر نادرستی از حقیقت را مشاهده می‌کند.
هوش مصنوعی: هر کسی که در میخانه با ما لحظه‌ای هم‌صحبت شود، او را در حال مستی و حال خراب خواهد دید.
هوش مصنوعی: هر کسی که پوششی دارد، در آن پوشش باقی می‌ماند و اگر پوشش خود را کنار بگذارد، به حقیقت و واقعیت دست می‌یابد.
هوش مصنوعی: در باغی که بلبلان خوش صدا زندگی می‌کنند، هر گلی که او بچیند، در آن گل، عطر خوش گلاب را حس می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در سجده خود آن مه صد آفتاب بیند
یوسف کی این عزیزی هرگز بخواب بیند
ما از صفای آن رخ حق بین شدیم و صوفی
این نکته در نیابد گر صد کتاب بیند
من گرچه دل خرابم بر من چه التفاتش
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.