هر که حلقه به گوش مردانست
نزد مردان مرد مرد آنست
عاشقانی به جان و دل دایم
در طریقت رفیق یارانست
هرچه بینم به عشق حضرت او
جان فدایش کنم که جانانست
سنبل زلف یار داد به باد
کار جمعی از آن پریشانست
همچو جان در کنار خود گیرم
گرچه او پادشاه کرمانست
این چنین پادشه که می شنوی
در همه کائنات سلطانست
نعمت الله که رند سرمست است
بندهٔ خاص شاه مردانست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جایگاه و مقام مردان حقیقی و عاشقان واقعی اشاره میکند. او بیان میکند که افرادی که به عشق حضرت عشق زندگی میکنند و در مسیر حق هستند، از ارزش بالایی برخوردارند. شاعر عشق به یار را مهمترین موضوع زندگی میداند و به متعالی بودن این عشق اشاره میکند. همچنین، او از زیبایی و جذبه یار یاد میکند و به عظمت و سلطنت مطلق او در جهان تأکید دارد. در پایان، شاعر خود را بندهای از بندگان خاص آن پادشاه میشمارد که در حال سرمستی و عشق به او است.
هوش مصنوعی: هر کسی که به فرمان و راهنمایی مردان بزرگ گوش میدهد و از آنها پیروی میکند، در چشم آن مردان، شخصیتی بزرگ و والایی خواهد داشت.
هوش مصنوعی: عاشقان با عشق و علاقه در مسیر خود همواره همراه و یاور یکدیگر هستند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که ببینم به خاطر عشق اوست و جانم را فدای او میکنم، زیرا او محبوب من است.
هوش مصنوعی: سنبل زلف محبوب به باد سپرده شد و باعث بروز مشکلاتی برای جمعی از عاشقان که دلشان پریشان است، شده است.
هوش مصنوعی: من او را نزدیک خود احساس میکنم، حتی اگر او پادشاه کرمان باشد.
هوش مصنوعی: این گونه است که او پادشاهی است که در تمام جهان، سلطنت و فرمانروایی دارد.
هوش مصنوعی: خوشحالی و نعمت الهی نصیب کسی است که رندی و شادابی را در خود دارد و او از بندگان ویژهی کسانی است که در عرصهی مردانگی و شجاعت برجستهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مرغ دیدی که بچه زو ببرند؟
چاو چاوان درست چونانست
باز چون بر گرفت پرده ز روی
کروه دندان و پشت چوگانست
جشن اسلام عید قربانست
شاد ازو جان هر مسلمانست
خانه گویی ز عطر خرخیز است
دشت گویی ز حسن بستانست
باد فرخنده بر خداوندی
[...]
در دهان هر زبان که گردانست
از ثنای تو اندرو جانست
این نه اسبست چرخ گردانست
مرکب خاص شاه گیهانست
تند کوهی بوقت آرامش
گرد بادی بوقت جولانست
فعل او هست چون هلال ، و لیک
[...]
کار عشق ای پسر به بازی نیست
عشق وصف نهاد سلطانست
بوالعجب مذهبیست مذهب عشق
اندرو شاه و بنده یکسانست
شاه محمود بود و بنده ایاز
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.