دل مسند پادشاه عشق است
دل خلوت بارگاه عشق است
سلطان عشق است در ولایت
باقی همه کس سپاه عشق است
عشقست پناه و پشت عالم
عالم همه در پناه عشق است
در مذهب عشق می حلالست
ما را چه گنه گناه عشق است
ای عقل ز مملکت برون شو
کاین ملک از آن شاه عشق است
از ترک دو کون خوش کلاهی
بردوز که آن کلاه عشق است
راهی که به حق توان رسیدن
ای سید بنده راه عشق است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان ماهیت عشق و اهمیت آن در زندگی میپردازد. دل را جایگاه پادشاهی عشق میداند و همه چیز را در سایه عشق میبیند. عشق را پناه عالم و اساس مذهب میداند و معتقد است که در این مذهب، گناه در کار نیست. شاعر عقل را از مملکت عشق خارج میکند و عشق را بهعنوان راهی برای رسیدن به حق معرفی میکند و بر اهمیت و نقش کلیدی آن در زندگی تأکید میکند.
هوش مصنوعی: دل جایگاه پادشاهی عشق است و در آنجا مکانی خصوصی برای ارتباط با عشق وجود دارد.
هوش مصنوعی: عشق در حکومت و سرزمینی دیگر حاکم است و هر کسی در این سرزمین پیرو و سرباز عشق به شمار میآید.
هوش مصنوعی: عشق، تنها ملجأ و حمایت جهانیان است و کل عالم در سایه عشق قرار دارد.
هوش مصنوعی: در دین عشق، نوشیدنی حلال است، پس ما را چه گناهی است؟ گناه عشق، خود عشق است.
هوش مصنوعی: ای عقل، از این سرزمین بیرون برو، زیرا این سرزمین متعلق به پادشاه عشق است.
هوش مصنوعی: از دو سوی متفاوت، زیبایی را در کلاهی جمع کن که آن کلاه نماد عشق است.
هوش مصنوعی: راهی که انسان میتواند به حقیقت و هدف واقعی خود برسد، راهی جز عشق نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.