گر جلال و جمال می جوئی
از دو کامل کمال می جوئی
می ما را به ذوق می نوشی
عین آب زلال می جوئی
آفتابی مه تمام بجو
تا کی آخر هلال می جوئی
کام دل را کجا به دست آری
چون تو نقش خیال می جوئی
نظری کن به چشم سرمستی
از چه رو زلف و خال می جوئی
می ما را بنوش رندانه
گر شراب حلال می جوئی
گر تو جویای نعمت الهی
نعمت ذوالجلال می جوئی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل درباره جستجوی زیبایی و کمال صحبت میکند. او به مخاطب میگوید که اگر به دنبال جمال و جلال است، باید از دو کمال ریشهاش را جستجو کند. همچنین به اهمیت لذتبردن از شراب و سرمستی اشاره میکند و از او میخواهد که به زیباییها و نعمتهای الهی توجه کند. در نهایت، شاعر به مخاطب یادآوری میکند که کام دل را نمیتوان به سادگی به دست آورد و باید به عمق زیباییها نگریست.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال عظمت و زیبایی هستی، باید از دو کمال واقعی آنها را جستجو کنی.
هوش مصنوعی: تو با لذت و شوق، همچون آب زلال، مینوشی و بهره میبری از ما، که در واقع به معنای خوشی و نشاطی است که از ما دریافت میکنی.
هوش مصنوعی: تا کی دنبال نیمهی ماه میگردی؟ به دنبال خورشید و روشنایی حقیقی باش.
هوش مصنوعی: به کجا میتوانی برسی و به چه چیزی دست یابی، وقتی دلخواهت را در خیالات و تصورات خود میجویی؟
هوش مصنوعی: به چشمان شاداب من نگاهی بنداز و ببین چرا به دنبال زلف و خال میگردی.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال شراب حلال هستی، باید با روحی آزاد و رندانه، می را بنوشی.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال نعمتهای خداوند هستی، باید نعمت بزرگ خداوند جلیل و بلندمرتبه را جستجو کنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.