|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
عذر قدمت بسر توان خواست
بوسی زلبت بزر توان خواست
گرچه تو کرم کنی ولیکن
بی زر نتوان اگر توان خواست
درکیسه خراج مصر باید
تا ازلب تو شکر توان خواست
بوسی برتو چه قدر دارد
دانم زتو اینقدر توان خواست
بالای تو سرو میوه دارست
این میوه ازآن شجر توان خواست
نی نی غلطم درین حکایت
ازسرو کجا ثمر توان خواست
ازمعدن اگر چه هیچ ندهند
عیبی نبود گهر توان خواست
گنج از (تو) توقع است مارا
آنرا زکدام در توان خواست
وآنچ ازدر تو رسد بدرویش
هرگز زکسی دگر توان خواست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل متوجه این نکته است که هر چیزی را نمی‌توان به سادگی به دست آورد و برای رسیدن به آن باید بهایی پرداخت. او به این مسأله می‌پردازد که برای دستیابی به لذت‌ها و نعمت‌ها، نیاز به وسایل و شرایط خاصی وجود دارد. شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که محبت و کرم او نیز بدون قیمتی نیست. او در نهایت بیان می‌کند که آنچه از معشوق به درویش می‌رسد، ارزشمندتر از هر چیز دیگر است و امیدواری‌اش به لطف اوست.
هوش مصنوعی: برای جلب رضایت تو، هر بهانه‌ای که باشد قابل قبول است، و لب‌های تو به قدری دل‌نشین است که هر کس می‌خواهد آنها را ببوسد.
هوش مصنوعی: اگرچه تو لطف و محبت کنی، اما بدون داشتن پول و ثروت نمی‌توان به خواسته‌ها رسید.
هوش مصنوعی: برای به دست آوردن شکر از لب تو، باید کیسه خراج مصر را پر کرد.
هوش مصنوعی: بوسه‌ای که بر تو می‌زنم، برایم ارزش زیادی دارد. می‌دانم که از تو فقط همین مقدار می‌توانم درخواست کنم.
هوش مصنوعی: درخت سرو بالای تو میوه‌هایی دارد و این میوه‌ها متعلق به آن درخت است که می‌توان از آنها بهره برد.
هوش مصنوعی: در این داستان، بحث درباره‌ی این است که از درخت سرو، توقع میوه یا ثمره‌ای نمی‌توان داشت. به عبارت دیگر، اگر از چیزی یا کسی که ویژگی‌های خاصی دارد، انتظار چیز دیگری داشته باشیم، در واقع اشتباه کرده‌ایم.
هوش مصنوعی: اگرچه از معدن چیزی به من ندهند، اما مشکلی نیست؛ من می‌توانم گوهری ارزشمند بیافرینم.
هوش مصنوعی: به این معنی است که ما انتظار متوجه شدن و رسیدن به ثروت و گنجینه‌ای از تو داریم، و به دنبال این هستیم که از چه طریقی می‌توان به آن دست یافت.
هوش مصنوعی: هرچه از در تو به سوی درویش بیفتد، او هرگز امید نخواهد داشت که چیزی از کس دیگری بگیرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.