ای آنکه رخ چو ماه داری
رخسارهٔ من چو کاه داری
آیین دل سمنبران را
بر سیم ز سیب جاه داری
بر عرصهٔ شطرنج خوبی
از لطف هزار شاه داری
در مجمع خیل خوبرویان
چون یوسف پیشگاه داری
هر لحظه رهی دگر نمایی
برگوی که چند راه داری
در شوخی دست برد خواهی
کز خوبی دستگاه داری
گر قتل سناییت گناهست
دانم که بسی گناه داری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی یار خود اشاره میکند و او را به ماه تشبیه میکند. در توصیف این معشوق، او را صاحب زیباییها و جذابیتهای فراوان معرفی میکند و از روشنی و درخشش او در میان دیگران سخن میگوید. شاعر همچنین به رفتار متغیر و شوخیهای یار اشاره میکند و به نوعی دچار عذاب و گناه میشود. در نهایت، او از گناهان خود آگاه است و با نگاهی عمیق به عشق و زیبایی، احساساتی ملتهب را بیان میکند.
هوش مصنوعی: ای کسی که چهرهات همچون ماه زیباست، چهرهام همچون کاه بیارزش و ساده است.
هوش مصنوعی: سلیقه و سبک زندگی افرادی که در جامعهی سمنان هستند را به زیبایی و لطافت تشبیه کرده و بیان میکند که این زیبایی را به همان قدر که در نظرها جلب میکند، باید با کیفیت و ارزش درونی آن نیز هماهنگ کرد. این جمله به اهمیت بالای صفات اخلاقی و درونی در کنار ظواهر اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در میدان زندگی، زیبایی و خوبیهایی را میبینی که ناشی از مهربانی و قدرت افراد بزرگ و برجسته است.
هوش مصنوعی: در جمعی که پر از زیباییهاست، تو مانند یوسف در مقابل همه ایستادهای.
هوش مصنوعی: هر لحظه منظرهای تازه از خود به نمایش میگذاری؛ بگو چه راههای دیگری در پیش داری؟
هوش مصنوعی: اگر در شوخی و بازی کردن دست از مهارتهای خوب خود برداری، ممکن است نتیجه خوبی نگیری.
هوش مصنوعی: اگر حسن عمل تو گناه باشد، میدانم که مرتکب گناهان زیادی هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.