چون نگردم گرد سر تا پای او چون گردباد؟
پاکدامانی که می‌بینم بیابان است و بس
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون نگردم گرد سر تا پای او چون گردباد؟
پاکدامانی که می‌بینم بیابان است و بس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به توصیف معشوق می‌پردازد و از زیبایی و جذبه‌اش صحبت می‌کند. او به گونه‌ای بیان می‌کند که زیبایی معشوق همچون گردبادی او را دربر می‌گیرد و با این حال، احساس می‌کند که پاکدامانی که حس می‌کند، بیشتر شبیه به بیابانی بی‌پایان و خالی است. در واقع، این تضاد میان زیبایی و خلوص، احساس ناتوانی و تنهایی او را برجسته می‌کند.
هوش مصنوعی: چرا وقتی که به زیبایی و جلوه‌اش می‌نگرم، احساس نکنم مانند گردباد در اطراف او بچرخم؟ به راستی، وجود پاکدامانی چون او را تنها در بیابان می‌بینم و هیچ چیز دیگری نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.