نیست پروای عدم، دِل‌زَده‌ی هستی را
از قفس، مرغ به هرجا که رَوَد، بُستان است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نیست پروای عدم، دِل‌زَده‌ی هستی را
از قفس، مرغ به هرجا که رَوَد، بُستان است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به بیان بی‌اعتنایی به زوال و عدم می‌پردازد و می‌گوید که اگر کسی دل‌زده از هستی باشد، باز هم جایی برای زندگی و آرامش پیدا می‌کند. وی مانند پرنده‌ای که از قفس آزاد می‌شود، به هر کجا که برود، به نوعی طبیعت و آرامش دست می‌یابد. در واقع، مضمون اصلی این بیت اشاره به آزادی و امیدی است که با وجود مشکلات و ناملایمات به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: مرغی که از قفس می‌پرد، دیگر نگران نبودن نیست؛ زیرا هرکجا که برود، برای او مانند یک باغ زیبا و دل‌انگیز خواهد بود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.